آثریت مطلوب بنفسه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آثریت مطلوب بنفسه یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای اولویت انتخاب مطلوب ذاتی نسبت به مطلوب غیری است.


توضیح اصطلاح

[ویرایش]

یکی از انواع مواضع اولی و آثر، آثریت مطلوب بنفسه است؛ یعنی چیزی که برای خودش خواسته می‌شود؛ گرچه در مواردی به واسطه غیر خودش نیز درخواست می‌شود، برگزیده‌تر از چیز دیگری است که فقط برای غیر خود خواسته می‌شود؛ مانند صحت و عدالت که از بی‌نیازی و قوت برگزیده‌ترند؛ زیرا صحت و عدالت، خودشان گرامی‌اند، اما بی‌نیازی، خودش فضیلتی ندارد، بلکه فضیلتش برای این است که چه بسا امر گرامی و با فضیلتی را تحصیل می‌کند.
[۲] ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۳، ص۱۵۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. علامه حلی، حسن بن یوسف، الجوهر النضید، ص۲۵۱.    
۲. ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۳، ص۱۵۸.


منبع

[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «آثریت مطلوب بنفسه»، تاریخ بازیابی۱۳۹۵/۱۰/۲۵.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات منطقی




جعبه ابزار