آدم بن احمد هروی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آدَمِ هِرَوی، ابوسعد آدم بن احمد بن اسد (د ۵۳۶ق/۱۱۴۲م)، نحوی، ‌ لغوی، مُحدّث، و از ادیبان سده ۶ق/۱۲م؛ از مردم هرات و منسوب بدان و ساکن بلخ است.


مناظره

[ویرایش]

در ۵۲۰ق/۱۱۲۶م در راه حج وارد بغداد شد و گروهی از فاضلان و ادیبان بر گرد او جمع شدند و از او حدیث و ادبیات فراگرفتند.
در همان‌جا بود که میان وی و ابومنصور موهوب بن احمد جوالیقی مناظره‌ای درگرفت و آدم به او پاسخ‌های ادیبانه داد.

مدرس

[ویرایش]

وی از مدرسان برجسته مدرسه نظامیه بلخ بود.

شاگرد

[ویرایش]

معروف‌ترین شاگرد و مرید او که در محضر وی در آن مدرسه تربیت یافت، رشیدالدین سعدالملک محمد معروف به «وطواط» (۴۸۰ـ۵۷۳ق/۱۰۸۷ـ۱۱۷۷م) ادیب و سخن‌سرای برجسته بلخ و نویسنده بزرگ آن سامان بود که نامه‌ای ارادت‌آمیز به وی نوشت و اشعاری حاکی از احترام ژرف نسبت به وی در آن گنجاند و پایگاه والای او را در علم و ادب گرامی داشت.
متن این نامه در مآخذ شرح حال وی موجود است.

وفات

[ویرایش]

آدم هروی در ۲۵ شوال ۵۳۶ق در بغداد درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد.

فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) امین، حسن، الموسوعه الاسلامیه، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۹۷۵م، ۱/۹۲.
(۲) سیوطی، جلال‌الدین، بُغیه‌الوُعاه، قاهره، عیسی البابی الحلبی و شرکاء، ۱۳۲۶ق، ص ۱۷۶.
(۳) طه، هند حسین، الأدب العربی فی اقلیم خوارزم، بغداد، وزاره‌الاعلام، ۱۹۷۶م، ص ۳۱۳ـ۳۱۴.
(۴) لغت‌نامه دهخدا.
(۵) مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانه‌الادب، تبریز، ۱۳۴۶ش، ۷/۱۲۵.
(۶) وطواط، رشیدالدین، مجموعه رسائل، مصر، ۱۳۱۵ق، ۲/۲۹.
(۷) یاقوت محمدی، ابوعبدالله، معجم الادباء، مصر، دارامأمون، ۱۹۳۶م، ۱/۱۰۱ـ۱۰۷.

منبع

[ویرایش]
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «آدم بن احمد هروی»، ج۱، ص۱۳۷.    






جعبه ابزار