آل‌موسی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آلِ موسی، اصطلاحی قرآنی و عنوان خاندان موسی بن عمران (ع) پیامبر بنی‌اسرائیل است.


آل‌مو سی در قرآن

[ویرایش]

این عنوان یک‌بار در قرآن آمده است. وَ قالَ لَهُمْ نَبِیُّهُم اِنَّ ایَهَ مُلْکِهِ اَنْ یَأْتِیَکُمُ التّابُوتُ فیهِ سَکینَهٌ مِنْ ربِّکُم وَ بَقِیَّهٌ مِمّا تَرَکَ الُ هرونَ تَحْمِلُهُ الْمَلئِکَهُ ، یعنی پیامبرشان به ایشان گفت: نشانۀ پادشاهی او آمدن تابوت است به نزد شما. در آن آرامشی است از پروردگارتان و بازمانده‌ای از آنچه خاندان موسی و خاندان هارون فرو هشتند.

آل در لغت

[ویرایش]

دربارۀ آل (ﻫ م) معانی زیر عنوان شده است: خانواده ، عائله، خاندان، تیره، اهل، عشیره، پیروان، وابستگان.

آل‌موسی نزد مفسران

[ویرایش]

در این‌جا مفسّران آراءِ متفاوتی ابراز داشته‌اند:
۱. برخی معتقدند که منظور از آل موسی پیامبران بنی‌اسرائیل از نسل یعقوب هستند.
[۲] جاراللـه زمخشری، الکشّاف، ج۱، ص۳۸۰، بیروت، ۱۳۸۷ق.

۲. بعضی گفته‌اند که مقصود از آل موسی خود موسی است که از باب تعظیم و احترام از وی با چنین تعبیری یاد شده است.
[۳] فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان، ج۱، ص۳۵۳، قم، ۱۴۰۳ق.
[۴] محمد بن عمر فخر رازی، التّفسیرالکبیر، ج۶، ص۱۹۱، بیروت.

۳. فرزندان موسی مصداق آل موسی هستند.
[۵] عبداللـه بن عمر قاضی بیضاوی، انوار التنزیل، ج۱، ص۱۳۰، قاهره، ۱۳۸۸ق.

۴. پیروان موسی هستند
[۶] محمد بن عمر فخر رازی، التّفسیرالکبیر، ج۶، ص۱۹۱، بیروت.
و به تصریح علامه طباطبائی خود موسی و خواصِّ خاندان او آل موسی به‌شمار می‌روند. باتوجه به مضمون آیه و اشارۀ برخی از مفسران به اینکه «بقیّه ممّا ترک» خرده‌های الواح و جامه و نعلین و عصای موسی و عمامۀ هارون و جز آن‌هاست)
[۸] فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان، ج۳، ص۳۵۳، قم، ۱۴۰۳ق.
[۹] محمود آلوسی، روح المعانی، ج۲، ص۱۶۹، بیروت، ۱۳۷۰ق.
نظر علامه طباطبایی به صواب نزدیک‌تر است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آسیه (همسر فرعون)ارتباط حضرت موسی با خداوندبعثت حضرت موسیحضرت موسی و حضرت شعیبحضرت موسی و قتل یک جوانخواب فرعونرحلت حضرت موسیماجرای تولد حضرت موسیآرامش‌بخشی به مادر موسی (قرآن)آسیه و موسیآرامش‌بخشی به موسی (قرآن)آل فرعون و موسیاذیت موسی (قرآن)ارتباط موسی با خداوندارهاصات موسیاستعاذه موسی (قرآن)استعانت از موسی

فهرست عناوین

[ویرایش]

(۱) محمود آلوسی، روح المعانی، بیروت، ۱۳۷۰ق.
(۲) جاراللـه زمخشری، الکشّاف، بیروت، ۱۳۸۷ق.
(۳) محمدحسین طباطبائی، المیزان، بیروت، ۱۳۹۳ق.
(۴) فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان، قم، ۱۴۰۳ق.
(۵) محمد بن عمر فخر رازی، التّفسیرالکبیر، بیروت.
(۶) عبداللـه بن عمر قاضی بیضاوی، انوار التنزیل، قاهره، ۱۳۸۸ق.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/ سوره۲، آیه۲۴۸.    
۲. جاراللـه زمخشری، الکشّاف، ج۱، ص۳۸۰، بیروت، ۱۳۸۷ق.
۳. فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان، ج۱، ص۳۵۳، قم، ۱۴۰۳ق.
۴. محمد بن عمر فخر رازی، التّفسیرالکبیر، ج۶، ص۱۹۱، بیروت.
۵. عبداللـه بن عمر قاضی بیضاوی، انوار التنزیل، ج۱، ص۱۳۰، قاهره، ۱۳۸۸ق.
۶. محمد بن عمر فخر رازی، التّفسیرالکبیر، ج۶، ص۱۹۱، بیروت.
۷. محمدحسین طباطبائی، المیزان، ج۲، ص۲۹۱، بیروت، ۱۳۹۳ق.    
۸. فضل بن حسن طبرسی، مجمع البیان، ج۳، ص۳۵۳، قم، ۱۴۰۳ق.
۹. محمود آلوسی، روح المعانی، ج۲، ص۱۶۹، بیروت، ۱۳۷۰ق.


منبع

[ویرایش]

دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل‌موسی»، ج۲، ص۴۷۱.    






جعبه ابزار