آل ابراهیم (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



خداوند متعال در قرآن کریم عده ای از انسان ها را نسبت به دیگران برتری داده است که از جمله آنان آل ابراهیم (علیه السلام) هستند.


ریشه و استعمال آل

[ویرایش]

آل، برگرفته شده از اهل است، با این تفاوت که آل به نزدیکان افراد بزرگ و شریف، مانند «آل الله» و «آل سلطان»؛ ولی اهل بر همه اطلاق می‌شود. از سوی دیگر، اهل به زمان و مکان و غیر آن نسبت داده می‌شود؛ مانند اهل فلان شهر؛ ولی آل فلان شهر نمی‌گویند. و آل به کسانی گفته می‌شود که از نظر خویشاوندی یا معنوی با فرد خصوصیتی داشته باشند.

آل حضرت ابراهیم

[ویرایش]

مقصود از آل ابراهیم می‌تواند اولاد آن حضرت یعنی حضرت اسماعیل، حضرت اسحاق، حضرت یعقوب، اسباط، حضرت داود، حضرت سلیمان، حضرت یونس، حضرت زکریا، حضرت یحیی، حضرت عیسی، حضرت پیامبرخاتم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) باشند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۳۰.    
۲. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۲، ص۲۷۸.    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۳۷۲، برگرفته از مقاله «آل ابراهیم »    


رده‌های این صفحه : آل ابراهیم | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار