آیات صفات تنزیهی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آیات صفات تنزیهی به آیات ناظر به تنزیه خداوند از صفات مخلوقات اطلاق می‌شود.


منظور

[ویرایش]

منظور از "آیات صفات تنزیهی" آیات بیانگر تنزیه و پیراستن خداوند متعال از صفات اجسام و خصوصیات ممکنات است.
از کتاب و سنت قطعی به روشنی ثابت شده است که خداوند به صفات اجسام و ویژگی‌های ممکنات که ملازم با حدوث و امکان و توام با نیاز و نقص است متصف نمی‌شود.

آیات تنزیهی

[ویرایش]

برخی از آیات تنزیهی عبارتند از:
۱. آیه ۱۱ سوره شوری : (... لیس کمثله شیء...).
۲. آیه ۱۵ سوره فاطر : (... والله هو الغنی...).
۳. آیه ۶۲ سوره زمر : (الله خالق کل شیء...).
۴. آیه ۱۰۳ سوره انعام : (لا تدرکه الابصار وهو یدرک الابصار وهو اللطیف الخبیر).

بررسی آیات مذکور

[ویرایش]

این‌ها، آیات محکم هستند که متشابهات قرآن به آن‌ها بازمی گردد؛ بنابراین هر آیه‌ای که ظاهرش انتساب صفت یا فعل حادثی به خداوند باشد، باید با آیات محکم سنجیده و معنایی که با اسمای حسنی و صفات علیای الهی منافات ندارد از آن‌ها فهمیده شود؛ مثلا آیاتی که نسبت آمدن به خدا داده یا دست و صورت و عین و نفس برای خدا ترسیم کرده است باید با توجه به آیات محکم تفسیر شود، و نیز باید گفته شود از تمام این اوصاف، آن معنایی منظور است که با ساحت قدس پروردگار سازگاری دارد.
آیات صفت مجیء؛
آیات صفت قرب ؛
آیات صفت معیت .
[۷] جمعی از محققان، مجله بینات، ج۵، ص۷۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. شوری/سوره۴۲، آیه۱۱.    
۲. فاطر/سوره۳۵، آیه۱۵.    
۳. زمر/سوره۳۹، آیه۶۲.    
۴. انعام/سوره۶، آیه۱۰۳.    
۵. معرفت، محمد هادی، التمهید فی علوم القرآن، ج۳، ص۸۸.    
۶. طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲، ص۱۰۳-۱۰۵.    
۷. جمعی از محققان، مجله بینات، ج۵، ص۷۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله«آیات صفات تنزیهی».    



جعبه ابزار