آیه صدقات

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آیه صدقات به آیه ۶۰ توبه، درباره وجوب زکات و مورد مصرف آن اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

به آیه ۶۰ سوره توبه "آیه صدقات" می‌گویند و برخی آن را "آیه زکات" نامیده‌اند. (انما الصدقات للفقراء والمساکین والعاملین علیها والمؤلفة قلوبهم وفی الرقاب والغارمین وفی سبیل الله وابن السبیل فریضة من الله والله علیم حکیم)؛ " صدقات تنها به تهیدستان و بینوایان و متصدیان(گردآوری و پخش) آن و کسانی که دلشان به دست آورده می‌شود و در (راه آزادی) بردگان و وامداران و در راه خدا و به در راه مانده اختصاص دارد(این) به عنوان فریضه از جانب خداست و خدا دانای حکیم است".

موارد مصرف زکات

[ویرایش]

نزول این آیه که با کلمه "انما" (نشانه انحصار) آغاز شده پس از آیه زکات (آیه ۱۰۳ همین سوره) است و موارد و مصارف زکات را در هشت مورد منحصر می‌کند:
۱. فقرا ؛
۲. مساکین ؛
۳. عاملان زکات (گردآوردندگان آن)؛
۴. مؤلفة قلوبهم (کسانی که با پول و کمک مالی می‌توان دل آنان را به اسلام جلب کرد)؛
۵. آزاد ساختن بردگان؛
۶. پرداخت دین بدهکاران؛
۷. در راه خدا؛
۸. واماندگان در راه.

منظور از فقیر

[ویرایش]

بعضی معتقدند فقیر کسی است که در زندگی خود کمبود مالی دارد و هرگز از کسی طلب نمی‌کند؛ اما مسکین کسی است که نیازش شدیدتر و دستش از کار کوتاه است؛ از این رو، سؤال و تکدی می‌کند.
[۳] رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۲۱۰.
[۴] منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، ج۹، ص۳۱۰.
[۷] منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، ج۹، ص۳۷۷.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. توبه/سوره۹، آیه۶۰.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۳.    
۳. رامیار، محمود، تاریخ قرآن، ص۲۱۰.
۴. منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، ج۹، ص۳۱۰.
۵. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۱۳.    
۶. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۱۱۷.    
۷. منصور، عبدالحمید یوسف، نیل الخیرات فی القراءات العشرة، ج۹، ص۳۷۷.
۸. فخر رازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ج۱۶، ص۷۷.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «آیه صدقات».    






جعبه ابزار