ابتدای حسن قرائت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شروع به قرائت از عبارت داراى معناى مستقل، با ارتباط شدید به ماقبل را ابتدای حسن گویند.


تعریف

[ویرایش]

«ابتدای حسن» از گونه‌های ابتدای جایز و عبارت است از ابتدا به چیزی که معنای آن کامل است، ولی با ما قبل خویش ارتباط شدید دارد.

مثال

[ویرایش]

مانند: ابتدا کردن به عبارت (هدی للمتقین)؛ "(و) مایه هدایت تقواپیشگان است". این آیه با قبل خود (ذلک الکتاب لا ریب فیه) ارتباط شدید دارد.
و مثل وقف بر «الحمدلله» در آیه: (الحمدلله فاطر السماوات والارض).
[۳] صندوق، اسامه نزیه، تلاوة القرآن-فضلها و احکامها-، ص۷۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/سوره۲، آیه۱.    
۲. فاطر/سوره۳۵، آیه۱.    
۳. صندوق، اسامه نزیه، تلاوة القرآن-فضلها و احکامها-، ص۷۵.
۴. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۲۹۲.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «ابتدای حسن».    


رده‌های این صفحه : آداب تلاوت | قرآن شناسی




جعبه ابزار