ابراهیم بن محمد آرتیمانی اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابراهیم بن محمد آرتیمانی اصفهانی، از شعرای قرن یازده هجری در اصفهان بوده است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

میرزا ابراهیم متخلّص به «ادهم» فرزند میرزا رضی‌الدّین محمّد آرتیمانی شاعر ادیب، در سال ۱۰۲۰ق در اصفهان متولّد شد، و نزد علماء و فضلای این شهر به خصوص میرداماد تحصیل کرد، سپس به هند رفت.
[۱] معانی، احمد گلچین، کاروان هند، ج۱، ص۳۳.
در آن جا مدّتی مقرّب درگاه تقرّب‌خان از صاحب منصبان پادشاه هند بود؛ امّا به واسطه رفتار ناپسند به حبس افتاد
[۲] نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۵۰۹.
به سال ۱۰۶۰ق در سنّ چهل سالگی وفات یافت. از آثار او ساقی نامه است. این بیت از او است:
"‌ای که آرام دل خود به جهان می‌خواهی•••بعد درویش اگر هیچ نباشی شاهی".
[۳] حسینی سنبهلی، میرحسین‌دوست، تذکره حسینی، ص۳۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. معانی، احمد گلچین، کاروان هند، ج۱، ص۳۳.
۲. نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۵۰۹.
۳. حسینی سنبهلی، میرحسین‌دوست، تذکره حسینی، ص۳۱.


منبع

[ویرایش]

مهدوی، سید مصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۱۳۵.    
[[رده:شاعران سده یازدهم (قمری)]





جعبه ابزار