ابن‌بشران ابوالحسین علی‌ بن‌ محمد اموی معدل‌

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوالحسین‌ علی‌ بن‌ محمد بن‌ عبدالله‌ بن‌ بشران‌ اموی معدل‌ (۳۲۸- ۴۱۵ق‌/۹۴۰-۱۰۲۴م‌)، محدث ‌ بغدادی الاصل ‌ می‌باشد.


شخصیت

[ویرایش]

وی را صدوق ‌، ثقه ‌، خوش‌ اخلاق ، بسیار جوانمرد و متدین ‌ (ظاهر الدیانة) ذکر کرده‌اند.
[۱] خطیب‌ بغدادی احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۲، ص۹۹، قاهره‌، ۱۳۴۹- ۱۳۵۰ق‌.


اساتید و شاگردان

[ویرایش]

ابن‌ بشران‌ نزد اساتیدی چون‌ علی‌ بن‌ محمد مصری، اسماعیل‌ بن‌ محمد صفار و حسین‌ بن‌ صفوان‌ بردعی‌ و دیگران‌ دانش ‌ آموخت‌.
[۳] خطیب‌ بغدادی احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۲، ص۹۸- ۹۹، قاهره‌، ۱۳۴۹- ۱۳۵۰ق‌.
[۴] ابن‌جوزی عبدالرحمان‌، المنتظم‌، ج۸، ص۱۸، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۵۹ق‌.
همچنین‌ گروهی‌ از مشاهیر از وی روایت ‌ کرده‌اند که‌ از آن‌ جمله‌، خطیب‌ بغدادی را می‌توان‌ نام‌ برد.
[۵] ذهبی‌ محمد بن‌ احمد، سیر، ج۱۷، ص۳۱۲، به‌ کوشش‌ شعیب‌ الارنؤوط و محمد نعیم‌ عرقسوسی‌، بیروت‌، ۱۴۰۳ق‌/۱۹۸۳م‌.


وفات

[ویرایش]

نوری،
[۶] نوری حسین‌، مستدرک‌ الوسائل‌، ج۳، ص۵۰۹، تهران‌، ۱۳۱۸-۱۳۲۱ق‌.
شیخ‌ طوسی ‌ را هم‌ از شاگردان وی شمرده‌ و از قول‌ همو روایت‌ کرده‌ که‌ او ابن‌ بشران‌ را در ۴۱۱ق‌ در بغداد دیده‌ است‌، اما آقا بزرگ‌
[۷] آقابزرگ‌، الذریعة، ج۱، ص‌ ۱۲۶.
در این‌ مطلب‌ تردید کرده‌ و نوشته‌ است‌ که‌ شاید این‌ شخص‌ همان‌ علی‌ بن‌ محمد بن‌ شیران‌ (د ۴۱۰ق‌) باشد. ابن‌ بشران‌ را پس‌ از درگذشت‌ درباب‌ حرب‌ بغداد به‌ خاک ‌ سپردند.

اثر علمی

[ویرایش]

به‌ ابن‌ بشران‌ یک‌ کتاب ‌ به‌ نام‌ الفوائد یا الفوائد العوالی‌ الحسان‌ (در دو جزء) نسبت‌ داده‌اند که‌ چند نسخه ‌ از آن‌ در کتابخانه‌های مختلف‌ موجود است‌.
[۸] سزگین‌ فؤاد، تاریخ‌ التراث‌ العربی‌، ج۱، ص۴۶۹، ترجمه محمود فهمی‌ حجازی، ریاض‌ ۱۹۸۳م‌.


فهرست منابع

[ویرایش]

(۱) آقابزرگ‌، الذریعة.
(۲) ابن‌جوزی عبدالرحمان‌، المنتظم‌، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۵۹ق‌.
(۳) خطیب‌ بغدادی احمد، تاریخ‌ بغداد، قاهره‌، ۱۳۴۹- ۱۳۵۰ق‌.
(۴) ذهبی‌ محمد بن‌ احمد، سیر، به‌ کوشش‌ شعیب‌ الارنؤوط و محمد نعیم‌ عرقسوسی‌، بیروت‌، ۱۴۰۳ق‌/۱۹۸۳م‌.
(۵) ذهبی‌ محمد بن‌ احمد، العبر، به‌ کوشش‌ ابوهاجر محمد سعید و ابن‌ بسیونی‌ زغلول‌، بیروت‌، ۱۹۸۵م‌.
(۶) سزگین‌ فؤاد، تاریخ‌ التراث‌ العربی‌، ترجمه محمود فهمی‌ حجازی، ریاض‌ ۱۹۸۳م‌.
(۷) نوری حسین‌، مستدرک‌ الوسائل‌، تهران‌، ۱۳۱۸-۱۳۲۱ق‌.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. خطیب‌ بغدادی احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۲، ص۹۹، قاهره‌، ۱۳۴۹- ۱۳۵۰ق‌.
۲. ذهبی‌ محمد بن‌ احمد، العبر، ج۲، ص۲۲۹، به‌ کوشش‌ ابوهاجر محمد سعید و ابن‌ بسیونی‌ زغلول‌، بیروت‌، ۱۹۸۵م‌.    
۳. خطیب‌ بغدادی احمد، تاریخ‌ بغداد، ج۱۲، ص۹۸- ۹۹، قاهره‌، ۱۳۴۹- ۱۳۵۰ق‌.
۴. ابن‌جوزی عبدالرحمان‌، المنتظم‌، ج۸، ص۱۸، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۵۹ق‌.
۵. ذهبی‌ محمد بن‌ احمد، سیر، ج۱۷، ص۳۱۲، به‌ کوشش‌ شعیب‌ الارنؤوط و محمد نعیم‌ عرقسوسی‌، بیروت‌، ۱۴۰۳ق‌/۱۹۸۳م‌.
۶. نوری حسین‌، مستدرک‌ الوسائل‌، ج۳، ص۵۰۹، تهران‌، ۱۳۱۸-۱۳۲۱ق‌.
۷. آقابزرگ‌، الذریعة، ج۱، ص‌ ۱۲۶.
۸. سزگین‌ فؤاد، تاریخ‌ التراث‌ العربی‌، ج۱، ص۴۶۹، ترجمه محمود فهمی‌ حجازی، ریاض‌ ۱۹۸۳م‌.


منبع

[ویرایش]
دانشنامه بزرگ اسلامی مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی برگرفته از مقاله «ابوالحسین ابن‌بشران» ج۳، ص۹۶۶.    






جعبه ابزار