ابن ابی‌جراده ابوالمکارم محمد بن‌ عبدالملک

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آلِ ابی‌جَراده، خاندانی علمی و سیاسی از سده ۱-۷ق/۷-۱۳م در عراق و حلب می‌باشد. یکی از شخصیت‌های این خاندان، ابوالمکارم محمد بن‌ عبدالملک می‌باشد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوالمکارم محمد بن‌ عبدالملک (د ۵۶۵ق/۱۱۷۰م)، محدّث، فقیه، ادیب و شاعر. در شهر حلب درس خواند و پس از آن به بغداد کوچید و در آن‌جا نزد محمد بن‌ ناصر سلامی و دیگران دانش آموخت و آنگاه به دمشق بازگشت. او اشعار بسیاری سروده است و برخی از شعرهای وی بیانگر شیعی‌بودن اوست. وی در حلب درگذشت.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. یاقوت حموی، ابوعبدالله، معجم‌الادباء، ج۵، ص۲۰۸۱، به کوشش مارگلیوث، لیدن، ۱۹۱۳م.    
۲. راغب، محمد، اعلام‌النبلاء، ج۴، ص۴۴۳.    
۳. امین عاملی، سیدمحسن، اعیان‌الشیعه، ج۹، ص۳۹۲، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق.    


منبع

[ویرایش]

دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل ابی‌جراده»، ج۱، ص ۳۵۰.    



جعبه ابزار