ابوالقاسم منصور بن اسماعیل صاعدی اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



آل صاعد یا صاعدیان، یکی از خاندان‌های علمی و روحانی حنفی مذهب در اصفهان می‌باشند که از قرن پنجم تا دهم هجری، قدرت و ریاست فوق‌العاده‌ای در شهر داشته‌اند. یکی از شخصیت‌های این خاندان، ابوالقاسم منصور بن اسماعیل است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوالقاسم صاعدی منصور بن اسماعیل بن صاعد بن محمد (۳۰ ربیع‌الاول ۴۹۰ق/۱۷ مارس ۱۰۹۷م)، حدیث را از یاران اصم و از نیایش قاضی صاعد فراگرفت. چندی به نیابت از سوی پدر منصب قضاوت داشت و سپس خود قاضی‌القضات شد. مدت‌ها مفتی مذهب حنفی بود و در مذهب تعصب می‌ورزید. فارسی شرح آثار طحاوی و برخی کتب دیگر را از او فراگرفته است.
[۱] فارسی، عبدالغافر، تاریخ نیشابور، ص۶۷۳.
ابن ابی‌الوفاء به‌اشتباه تاریخ وفات او را ۴۷۰ق/۱۰۷۷م یاد کرده است.
[۲] ابن ابی‌الوفاء، محی‌الدین، الجواهر المضیئه، ج۲، ص۱۸۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. فارسی، عبدالغافر، تاریخ نیشابور، ص۶۷۳.
۲. ابن ابی‌الوفاء، محی‌الدین، الجواهر المضیئه، ج۲، ص۱۸۲.


منبع

[ویرایش]
مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۷۲.    
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل صاعد»، شماره۴۲۹.    






جعبه ابزار