ابوحسین حسن بن قحطبه طائی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوحسین حسن بن قحطبه طائی، از شخصیت‌های نظامی قرن دوم قمری و برادر حمید بن قحطبه بود. او از فرماندهان و حاکمان عباسی در ارمنستان بود که به جنگ با رومیان پرداخت و آشوب‌های خوارج در ارمنستان را سرکوب کرد. وی سرانجام به سال ۱۸۱ ق درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوحسین، حسن بن قحطبة بن شبیب بن خالد بن معدان طائی، از فرماندهان شجاع در آغاز عصر عباسیان بود. منصور در سال ۱۳۶ ق او را برای کمک به ابومسلم خراسانی، در جنگ با عبدالله بن علی عباسی (عموی منصور) ـ که علیه او شوریده بود ـ به حکومت ارمنستان نشاند. وی با رومیان به جنگ پرداخت و به عمق سرزمین آنها نفوذ کرد. رومیان او را به دلیل رعب و وحشتی که در دل آنها به وجود آورده بود، «اژدها» می‌خواندند. هم چنین با خوارج در ارمنستان به جنگ پرداخت و در سال ۱۳۸ ق بر آنان پیروز شد.
در سال ۱۵۸ ق به خاطر بیرون راندن خزرها ـ که ارمنستان را مورد هجوم قرار داده، در آن جا فساد زیادی به راه‌انداختند و تعداد زیادی از مسلمانان را به قتل رساندند ـ حکومتش بر ارمنستان تجدید شد. وی هم چنین شورش ارامنه را که به رهبری یکی از پیشوایان‌شان برپا شده بود سرکوب کرد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۲، ص۲۱۱.    
۲. ابن اثیر جزری، ابوالحسن علی بن ابی‌الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۶۵.    
۳. بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ج۱، ص۲۰۰.    
۴. خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۴۱۵.    
۵. یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۴۳.    
۶. یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۴۵.    


منبع

[ویرایش]

عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۱۵.





جعبه ابزار