ابوعبداللّه محمد بن احمد معصومی اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوعبداللّه محمد بن احمد معصومی اصفهانی، فیلسوف و طبیب دانشمند قرن پنجم هجری در اصفهان بوده است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوعبداللّه محمّد بن احمد معصومی، حکیم، فیلسوف و طبیب دانشمند قرن پنجم هجری. از اهالی اصفهان و از شاگردان ابن سینا بوده، و استاد، درباره او گفته است: «ابوعبداللّه منّی بمنزله ارسطاطالیس من افلاطون». ابوعبداللّه از فاضل‌ترین شاگردان ابن سینا است، و از طرف او، پاسخ ایرادهای ابوریحان بیرونی را داده است. او سال‌ها پس از وفات ابن سینا در اصفهان به تدریس حکمت و طب مشغول بوده، و سرانجام در سال ۴۵۰ق وفات یافته است. برخی نوشته‌اند که او به دستور سلطان محمود غزنوی کشته شده است که صحیح نیست؛ چراکه سلطان محمود در سال ۴۲۱ق مُرده، و عبداللّه معصومی، حدود سی سال پس از مرگ محمود از دنیا رفته است.

آثار و تالیفات

[ویرایش]

کتب زیر از تالیفات او است:
۱. جواب هیجده مساله که ابوریحان از ابن سینا کرده، و استاد، جواب آن را بدو حواله نموده است.
۲. رساله‌ای در حفظ الصحّه؛
۳. شرح کلمات المتقدّمین از حکماء؛
۴. مفارقات عقلیّه؛
۵. رساله در منطق و غیره.

منبع

[ویرایش]
مهدوی، سید مصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۹۷.    







جعبه ابزار