احترام (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



احترام مصدر باب افتعال از ماده «حرم»به معنای حرمت داشتن چیزی است. و بدین معناست که هتک آن ناروا است و در شخص، زمان، مکان، کاربرد دارد. در این مقاله آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه‌های «حرام»، «یعظم»، «اکرام»، «تکریم»و مشتقات آن‌ها، «سلام»، « وقار»، «خفض جناح»، «سجود»، «عزروه»، «تحیت» و نیز از سیاق برخی آیات استفاده شده است.


فاقدان احترام‌

[ویرایش]

خوارشدگان نزد خدا، فاقد احترام:
«... ومن يهن اللّه فما له من مّكرم ...؛... و هر كسي را خدا خوار كند كسي او را گرامي نخواهد داشت....»

عناوین مرتبط

[ویرایش]

احترام آدم (قرآن)، احترام ابراهیم (قرآن)، احترام احکام (قرآن)، احترام اصحاب کهف (قرآن)، احترام الیاس (قرآن)، احترام انبیاء (قرآن)، احترام انسان (قرآن)، احترام به اولواالالباب (قرآن)، احترام به اهل خانه (قرآن)، احترام بهشتیان (قرآن)، احترام حاجیان (قرآن)، احترام خدا (قرآن)، احترام خضر (قرآن)، احترام شعائر (قرآن)، احترام صندوقچه بنی‌اسرائیل (قرآن)، احترام طواف‌کنندگان (قرآن)، احترام عالمان (قرآن)، احترام قانون (قرآن)، احترام قرآن (قرآن)، احترام قربانی (قرآن)، احترام لوح محفوظ (قرآن)، احترام ماه‌های حرام (قرآن)، احترام مؤمنان (قرآن)، اماکن محترم (قرآن)، احترام محمد (قرآن)، احترام مخلصین (قرآن)، احترام معتکفان (قرآن)، احترام معلم (قرآن)، احترام ملائکه (قرآن)، احترام مناسک حج (قرآن)، احترام موسی (قرآن)، احترام مؤمنان (قرآن)، احترام مهمان (قرآن)، احترام نمازگزاران (قرآن)، احترام نوح (قرآن)، احترام والدین (قرآن)، احترام هارون (قرآن)، احترام هدایت‌یافتگان (قرآن)، احترام همسران محمد (قرآن)، احترام یتیم (قرآن)، احترام یحیی (قرآن)، احترام یعقوب (قرآن)، احترام یوسف (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۳، ص۲۲۲.    
۲. حج/سوره۲۲، آیه۱۸.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲، ص۳۳۳، برگرفته از مقاله «احترام».    
دائرةالمعارف قرآن کریم، برگرفته از مقاله «احترام».    


رده‌های این صفحه : احترام | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار