احکام کلی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



احکام کلی به احکام ناظر به عموم مکلّفان به خطاب واحد اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

احکام کلی که مقابل احکام جزئی است، به احکامی می‌گویند که برای تمامی مکلفان جعل شده است؛ به بیان دیگر، احکامی که با خطاب واحد به عموم مکلفان تعلق گیرد، احکام کلی است، مانند: حکم وجوب روزه در خطاب قرآنی : ﴿یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ.. . ﴾. در کتاب « تهذیب الاصول » آمده است: «کل حکم کلی قانونی فهو خطاب واحد متعلق لعامة المکلفین بلا تعدد و لا تکثر فی ناحیة الخطاب بل التعدد و الکثرة فی ناحیة المتعلق.. . ».

عناوین مرتبط

[ویرایش]

خطاب کلی.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقرة/سوره۲، آیه۱۸۴.    
۲. خمینی، روح الله، تهذیب الاصول، ج۱، ص۳۰۷.    
۳. خمینی، روح الله، مناهج الوصول الی علم الاصول، ج۲، ص۲۵.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۱۴، برگرفته از مقاله «احکام کلی».    


رده‌های این صفحه : احکام




جعبه ابزار