اخلاص (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اخلاص سری است الهی که تنها در قلب بندگان محبوب الهی قرار می‌گیرد.


تعریف

[ویرایش]

خداوند پیامبران بزرگ خویش را با این صفت ستوده است و آن را سبب عدم سلطه شیطان معرفی می‌کند

ریشه لغوی

[ویرایش]

کلمه اخلاص از ریشه خلص به معنای پیراستن از آمیختگی و برگزیدن می‌باشد. و حقیقت آن، بیزاری از غیر خدا است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آثار اخلاص، اخلاص انبیا، اخلاص مؤمنان صدر اسلام، اهمیت اخلاص در عبادت، زمینه‌های اخلاص، موانع اخلاص.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۱، ص۴۰۹.    
۲. مریم/سوره۱۹، آیه۵۱.    
۳. ص/سوره۳۸، آیه۸۳.    
۴. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۷، ص۲۶.    
۵. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۱۵۴.    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲، ص۴۵۱، برگرفته از مقاله «اخلاص».    


رده‌های این صفحه : اخلاص | فضائل اخلاقی | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار