اشتراک لفظی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ویژگی ناشی از وضع لفظ برای معانی متعدّد به صورت مستقل را اشتراک لفظی گویند.


تعریف

[ویرایش]

اشتراک لفظی از اقسام احوال لفظ بوده و عبارت است از حالتی که بر یک لفظ به سبب وضع آن برای چند معنا به طور جداگانه، عارض می‌گردد، مانند: لفظ «عین» که برای هر یک از معانی چشم، چشمه، طلا و.. . به طور جداگانه وضع شده است.
[۲] مختاری مازندرانی، محمد حسین، فرهنگ اصطلاحات اصولی، ص۴۶.
[۵] نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۵۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مظفر، محمد رضا، المنطق، ص۴۸۴.    
۲. مختاری مازندرانی، محمد حسین، فرهنگ اصطلاحات اصولی، ص۴۶.
۳. مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۲۳.    
۴. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۳۵.    
۵. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۵۱.
۶. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۳۸.    
۷. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۹۳، برگرفته از مقاله «اشتراک لفظی».    



جعبه ابزار