اشتراک (منطق)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اشتراک یکی از اصطلاحات به‌کار رفته در علم منطق بوده و به معنای نسبت معانی دارای وضع مستقلِ یک لفظ با آن لفظ است.


توضیح اصطلاح

[ویرایش]

هر گاه یک لفظ برای چندین معنا مستقلاً وضع شده باشد آن لفظ را به مقایسه با یکی از معانی مزبور «مجمل»، و به مقایسه با همه یا بیشتر از یکی، «مشترک» نامند و نسبت بین معانی با این لفظ را «اشتراک» خوانند؛ مانند: لفظ عین، عجوز و امثال آن در عربی که برای لفظ اول، هفتاد و برای لفظ دوم، هشتاد معنا نقل شده است.

اقسام مشترک

[ویرایش]

تبصره: این قسم مشترک را در اصطلاح، «مشترک لفظی» می‌خوانند و در قبال آن، «مشترک معنوی» است که مقصود از آن، کلی متواطی یا مطلق کلی است.
[۱] مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد، ص۴۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مجتهد خراسانی (شهابی)، محمود، رهبر خرد، ص۴۱.
۲. مظفر، محمدرضا، المنطق، ص۴۸.    
۳. مظفر، محمدرضا، المنطق، ص۴۸۴.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «اشتراک»، تاریخ بازیابی۱۳۹۵/۱۱/۴.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات منطقی




جعبه ابزار