اطعام خدا (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منشأ اطعام خداوند به انسان‌ها خالقیت، ولایت و ربوبیت اوست.


خالقیت خداوند

[ویرایش]

خالقیت و ولایت خداوند، منشا اطعام او به بندگان:
۱. «قل اغیر اللـه اتخذ ولیا فاطر السماوات والار ض وهو یطعم ولا یطعم قل انی امر ت ان اکون اول من اسلم ولا تکونن من المشر کین» «بگو: «آیا غیر خدا را ولی خود انتخاب کنم؟! (خدایی) که آفریننده آسمانها و زمین است؛ اوست که روزی می‌دهد، و از کسی روزی نمی‌گیرد.» بگو: «من مامورم که نخستین مسلمان باشم؛ و (خداوند به من دستور داده که) از مشرکان نباش! » ».
۲. «فانهم عدو لی الا ر ب العالمین» «همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان! » «الذی خلقنی فهو یهدین» «همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند، » «والذی هو یطعمنی ویسقین» «و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،»

ربوبیت خداوند

[ویرایش]

ربوبیت خداوند، منشا اطعام او به انسان‌ها:
۱. «فانهم عدو لی الا ر ب العالمین» «همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان! » «الذی خلقنی فهو یهدین» «همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند، » «والذی هو یطعمنی ویسقین» «و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،»
۲. «فلیعبدوا ر ب هـذا البیت» «پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند،» «الذی اطعمهم من جوع وآمنهم من خوف» «همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت.»

نفی مشیت خداوند به اطعام

[ویرایش]

اطعام نکردن کافران به نیازمندان به بهانه عدم تعلق مشیت خداوند به اطعام آنان: «واذا قیل لهم انفقوا مما ر زقکم اللـه قال الذین کفر وا للذین آمنوا انطعم من لو یشاء اللـه اطعمه ان انتم الا فی ضلال مبین» «و هنگامی که به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزی کرده انفاق کنید!»، کافران به مؤمنان می‌گویند: «آیا ما کسی را اطعام کنیم که اگر خدا می‌خواست او را اطعام می‌کرد؟! (پس خدا خواسته است او گرسنه باشد)، شما فقط در گمراهی آشکارید»! »

اطعام خداوند به قریش

[ویرایش]

اطعام خداوند به قریش و رهایی آنان از گرسنگی: «لایلاف قر یش» «(کیفر لشکر فیل سواران) بخاطر این بود که قریش (به این سرزمین مقدس) الفت گیرند (و زمینه ظهور پیامبر فراهم شود)! » «فلیعبدوا ر ب هـذا البیت» «پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند،» «الذی اطعمهم من جوع وآمنهم من خوف» «همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت.»

لزوم خداپرستی قریش

[ویرایش]

لزوم خداپرستی قریش، به سبب رهایی از گرسنگی و اطعام از سوی خداوند: «فلیعبدوا ر ب هـذا البیت» «پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند،» «الذی اطعمهم من جوع وآمنهم من خوف» «همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت.»

پانویس

[ویرایش]
 
۱. انعام/سوره۶، آیه۱۴.    
۲. شعراء/سوره۲۶، آیه۷۷.    
۳. شعراء/سوره۲۶، آیه۷۸.    
۴. شعراء/سوره۲۶، آیه۷۹.    
۵. شعراء/سوره۲۶، آیه۷۷.    
۶. شعراء/سوره۲۶، آیه۷۸.    
۷. شعراء/سوره۲۶، آیه۷۹.    
۸. قریش/سوره۱۰۶، آیه۳.    
۹. قریش/سوره۱۰۶، آیه۴.    
۱۰. یس/سوره۳۶، آیه۴۷.    
۱۱. قریش/سوره۱۰۶، آیه۱.    
۱۲. قریش/سوره۱۰۶، آیه۳.    
۱۳. قریش/سوره۱۰۶، آیه۴.    
۱۴. قریش/سوره۱۰۶، آیه۳.    
۱۵. قریش/سوره۱۰۶، آیه۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «اطعام خدا».    


رده‌های این صفحه : اطعام | خداشناسی | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار