اطلاق ازمانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اطلاق ازمانی به شمول حکم بر موضوع در تمام زمانها اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

اطلاق ازمانی، از اقسام اطلاق احوالی، و به معنای شمول حکم بر موضوع در تمامی زمان‌ها است. بنابراین، در مواردی که مطلق ، فردی از افراد ماهیت بوده و لحاظ شمول در آن به حسب تمام زمان‌هایی است که فرد را در بر می‌گیرد، اطلاق آن، ازمانی است؛ برای مثال، هنگامی که گفته می‌شود: «یجب الصدق» و یا گفته می‌شود: «یحرم الکذب»، مراد وجوب صدق و حرمت کذب در همه زمان‌ها است.
تقیید زمان مقابل اطلاق زمانی است، مثل: «لاتعتق الرقبة لیلا» یا «یجب الصدق ما دمت مختاراً».
[۱] مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص ۱۳۵- ۱۳۴.
[۲] شیرازی، محمد، الاصول، ج۵، ص۶۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص ۱۳۵- ۱۳۴.
۲. شیرازی، محمد، الاصول، ج۵، ص۶۵.
۳. خمینی، مصطفی، تحریرات فی الاصول، ج۵، ص۴۷۶.    
۴. خمینی، مصطفی، تحریرات فی الاصول، ج۵، ص۴۵۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۲۵، برگرفته از مقاله «اطلاق ازمانی».    



جعبه ابزار