اطلاق اماکنی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اطلاق اماکنی به شمول حکم بر فرد در همه مکان‌ها اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

اطلاق اماکنی، از اقسام اطلاق احوالی است و آن، در موردی است که مطلق ، فردی از افراد ماهیت معنایی جزئی می‌باشد در مقابل موردی که مراد از مطلق، خود ماهیت می‌باشد که معنایی کلی است و شمول افرادی دارد و شمول در آن بر حسب تمام مکان‌هایی است که ممکن است فرد در آنها قرار گیرد، مانند: «اکرم زیدا»؛ یعنی زید را اکرام کن، چه در خانه ، چه در مدرسه و چه در غیر آنها؛ در مقابل جمله «اکرم زیدا اذا کان فی المدرسة» که اکرام در مکانی خاص، مورد نظر متکلم است.
[۱] الاصول، شیرازی، محمد، ج۵، ص۶۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الاصول، شیرازی، محمد، ج۵، ص۶۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۲۵، برگرفته از مقاله «اطلاق اماکنی».    



جعبه ابزار