اطلاق مفرد بر جمع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اطلاق مفرد بر جمع به ذکر صیغه مفرد و اراده جمع اطلاق می‌شود و از اقسام مجاز لغوی می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

«اطلاق مفرد بر جمع» به معنای آوردن لفظ مفرد به جای جمع و از اقسام مجاز لغوی است؛

مثال

[ویرایش]

۱. (ان الانسان لفی خسر)؛ "که واقعا انسان دستخوش زیان است". در این آیه کلمه «الانسان» مفرد است که به دلیل ادامه آیه: (الا الذین آمنوا...) ، به معنای «اناسی» آمده است.
۲. (ان الانسان خلق هلوعا)؛ "به راستی که انسان سخت آزمند(و بی تاب) خلق شده است". در این آیه نیز همه انسان‌ها مراد است؛ به دلیل استثنایی که در دو آیه پس از آن آمده است: (الا المصلین).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. عصر/سوره۱۰۳، آیه۲.    
۲. معارج/سوره۷۰، آیه۱۹.    
۳. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۱۲۹.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته ازمقاله «اطلاق مفرد بر جمع».    



جعبه ابزار