اطلاق مفعول بر فاعل

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اطلاق مفعول بر فاعل به ذکر صیغه اسم مفعول و اراده اسم فاعل اطلاق می‌شود و از اقسام مجاز لغوی می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

«اطلاق مفعول بر فاعل» از اقسام مجاز لغوی و به معنای استعمال صیغه اسم مفعول به جای صیغه اسم فاعل است؛

مثال

[ویرایش]

۱. (... انه کان وعده ماتیا)؛ "در حقیقت وعده او انجام شدنی است". در این آیه «ماتیا» به معنای «آتیا» آمده است.
۲. (... حجابا مستورا)؛ "پرده‌ای پوشیده". در این آیه، «مستورا» به معنای «ساترا» به کار رفته است.
[۴] کمالی دزفولی، علی، قرآن ثقل اکبر، ص۳۰۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مریم/سوره۱۹، آیه۶۱.    
۲. اسرا/سوره۱۷، آیه۴۵.    
۳. زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۲، ص۲۸۵.    
۴. کمالی دزفولی، علی، قرآن ثقل اکبر، ص۳۰۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته ازمقاله «اطلاق مفعول بر فاعل».    



جعبه ابزار