اطلاق مفعول بر مصدر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اطلاق مفعول بر مصدر به ذکر صیغه اسم مفعول و اراده مصدر اطلاق می‌شود و از اقسام مجاز لغوی می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

از اقسام مجاز لغوی ، آوردن اسم مفعول به جای مصدر است؛

مثال

[ویرایش]

مانند: (باییکم المفتون؛ "(که) کدام یک از شما دستخوش جنونید". در این آیه ، «مفتون» (اسم مفعول) به معنای «فتنه» (مصدر) به کاررفته که یکی از معانی آن، زوال عقل و جنون است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. قلم/سوره۶۸، آیه۶.    
۲. زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن، ج۲، ص۲۸۷.    
۳. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۱۲۹.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته ازمقاله «اطلاق مفعول بر مصدر».    



جعبه ابزار