اقلیت (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عناوین و موضوعاتی که در آیات قرآن مطرح شده، اقلیت است.


معنای اقلیت

[ویرایش]

اقلّيّت، گروهى از افراد يك کشور يا يك شهر هستند كه از لحاظ دين و مذهب يا نژاد از اكثريت ممتاز باشند.
[۱] فرهنگ فارسى معين.

در اين عنوان آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه «قلّ»، «كثر» و مشتقّات آن‌ها استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

اقلیت آگاه (قرآن)، اقلیت اصحاب ایکه (قرآن)، اقلیت امت‌های پیشین (قرآن)، اقلیت اهل کتاب (قرآن)، اقلیت بندگان (قرآن)، اقلیت بنی‌اسرائیل (قرآن)، اقلیت پیروز (قرآن)، اقلیت پیشگام (قرآن)، اقلیت حق‌پذیر (قرآن)، اقلیت سپاه طالوت (قرآن)، اقلیت شاکر (قرآن)، اقلیت شیاطین (قرآن)، اقلیت صالح (قرآن)، اقلیت عاقل (قرآن)، اقلیت عبرت‌پذیر (قرآن)، اقلیت فرعونیان (قرآن)، اقلیت قوم ابراهیم (قرآن)، اقلیت قوم ثمود (قرآن)، اقلیت قوم سبأ (قرآن)، اقلیت قوم عاد (قرآن)، اقلیت قوم لوط (قرآن)، اقلیت قوم نوح (قرآن)، اقلیت کافران (قرآن)، اقلیت متعهد (قرآن)، اقلیت مخلص (قرآن)، اقلیت مردم (قرآن)، اقلیت مستضعف (قرآن)، اقلیت مسیحیان (قرآن)، اقلیت مشرکان (قرآن)، اقلیت مصلح (قرآن)، اقلیت معتدل (قرآن)، اقلیت مقرب (قرآن)، اقلیت منافقان (قرآن)، اقلیت موحد (قرآن)، اقلیت مؤمن (قرآن)، اقلیت هدایت‌یافته (قرآن)، اقلیت یهود (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرهنگ فارسى معين.


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۴، ص۱۶۳، برگرفته از مقاله «اقلیت».    


رده‌های این صفحه : اقلیت | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار