اماره امضایی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اماره امضایی، طریق رایج بین عقلا و مورد تایید شارع است.


معنای لغوی

[ویرایش]

«امضا» در لغت به معنای اجازه دادن، تنفیذ و تایید است.

تعریف

[ویرایش]

اماره امضایی، مقابل اماره تاسیسی بوده و به اماره‌ای گفته می‌شود که سابقه عمل به آن به طور مستمر نزد عقلا وجود دارد و شارع نیز با سکوت (عدم ردع) یا اعلام رضایت خود، این عمل عقلا را امضا نموده و از آن نهی نکرده است، مثل: خبر واحد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۶، ص۱۳۱.    
۲. تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۶، ص۱۴۶.    
۳. انوار الاصول، مکارم شیرازی، ناصر، ج۱، ص۳۳۶.    
۴. بدایع الافکار، رشتی، حبیب الله بن محمد علی، ص۹۶.    
۵. فوائد الاصول، نائینی، محمد حسین، ج۳، ص۲۸۲.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۴۰، برگرفته از مقاله «اماره امضایی».    


رده‌های این صفحه : اصول فقه | امارات




جعبه ابزار