اندوهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اندوه یعنی ناراحتی و از آن به مناسبت در بابهای طهارت، صلات، صوم و قضاء سخن رفته است.


اندوه در عید قربان و فطر و روز عاشورا

[ویرایش]

یادآوری غصب حقوق امامان معصوم علیهم السّلام از سوی حاکمان ستمگر و ابراز اندوه بر آن، بویژه در عید فطر و عید قربان [۱] و اظهار اندوه در مصائب وارد شده بر خاندان پیامبر صلّی اللّه علیه و آله، بویژه امام حسین علیه السّلام و بخصوص در روز عاشورا [۲]، مستحب است. زیارت حضرت سید الشهداء علیه السّلام با حال حزن مستحب است. [۳]

روزه در روز عاشورا

[ویرایش]

بر استحباب روزه گرفتن در روز عاشورا به انگیزه اظهار اندوه بر مصیبت آن حضرت ادّعای اجماع شده است، لیکن برخی متأخّران آن را حرام و بسیاری از معاصران مکروه دانسته‏اند. [۴] [۵] [۶]

حزن در تلاوت قرآن

[ویرایش]

تلاوت قرآن با صوت حزین [۷] [۸]و همدردی با مصیبت دیدگان و کاستن از اندوه آنان با کلمات تسلّی‏بخش [۹]، مستحب است.

قضاوت در حال اندوه

[ویرایش]

در حال اندوهگینی بر کرسی قضاوت نشستن کراهت دارد. [۱۰] [۱۱]

نافله در حال اندوه

[ویرایش]

ترک نافله در حالت غمگینی جایز است، بدین معنا که تأکیدی بر انجام دادن این عمل مستحب در حالت یادشده ‏نیست. [۱۲]



پانویس

[ویرایش]
 
۱. کشف الغطاء ج۳، ص۲۶۸
۲. وسائل الشیعة ج۱۴، ص۵۰۰.    
۳. الدروس الشرعیة ج۲، ص۱۲.    
۴. مستند العروة(الصوم) ج۲، ص۳۰۲-۳۰۳.
۵. جواهرالکلام ج۱۷، ص۱۰۵.    
۶. العروة الوثقی ج۳، ص۶۶۰.    
۷. المبسوط ج۸، ص۲۲۷.    
۸. کشف الغطاء ج۳، ص۴۶۱.
۹. تحریر الوسیلة ج۱، ص۹۵.    
۱۰. جواهر الکلام ج۴۰، ص۸۱.    
۱۱. قواعد الاحکام ج۳، ص۴۶۲.
۱۲. مستند الشیعة ج۵، ص۴۲۸.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۱-۷۲۲.    


رده‌های این صفحه : عزاداری | فقه | قضاوت | نماز




جعبه‌ابزار