باباسنکو

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



باباسَنْکو (یا، سنگو)، درویشی مجذوب از ماوراءالنهر که «از وی کرامات و خوارق عادات ظهور می‌نمود».
[۱] غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج۱، ص۵۴۳، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران ۱۳۶۲ ش.



پادشاه معاصر باباسنکو

[ویرایش]

وی معاصر تیمور و یکی از چند صوفی‌ای بود که تیمور به دلایل سیاسی به آنان نزدیک شد.

معنای سنکو

[ویرایش]

«سنکو» معنایی روشن ندارد و شاید صورتی از کلمه سونگو به معنی نیزه باشد؛ احتمال دارد که این بابا، نیزه ای به عنوان یکی از وسایلش با خود حمل می‌کرده است.

محل زندگی باباسنکو

[ویرایش]

ظاهراً تمام عمر او در اَنْدخود (ماوراءالنهر) گذشت و به سبب کراماتش در آن‌جا شهرتی خاص یافت.

ملاقات تیمور با باباسنکو

[ویرایش]

تیمور در مسیر نخستین یورش خود به ایران در ۷۸۲ به اندخود رسید و به دیدار باباسنکو رفت و با او همسفره شد.
باباسنکو بی هیچ دلیل آشکار، سینه بره بریانی را برداشت و به سوی او افکند.
تیمور از این حرکت خوشحال شد و آن را به فال نیک گرفت که همچنان که بهترین پاره گوشت به سوی او افکنده شده است، بهترین پاره زمین یعنی خراسان را نیز بزودی فتح خواهد کرد.

مقبره باباسنکو

[ویرایش]

قبر باباسنکو در اندخود زیارتگاه بود.
[۲] غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج۳، ص۵۴۳، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران ۱۳۶۲ ش.


جانشینان باباسنکو

[ویرایش]

جانشین مقام روحانی او نخست باباجان بابا و سپس باباابراهیم بود.
در کنار مزار این سه تن، خانقاهی ساخته شد که سالها دایر بود.

منابع

[ویرایش]

(۱) غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران ۱۳۶۲ ش.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج۱، ص۵۴۳، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران ۱۳۶۲ ش.
۲. غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج۳، ص۵۴۳، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران ۱۳۶۲ ش.


منبع

[ویرایش]
دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «باباسنکو»، شماره۲۴.    


رده‌های این صفحه : تراجم | مشایخ صوفیه | مشایخ قرن هشتم




جعبه ابزار