باطن (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



باطن ، به معنای مخفی از حواس و از اسمای خداوند است.


تفسیر

[ویرایش]

در تفسیر آن آمده است: ۱. پنهان از دیدگان و گمانهای آفریده‌ها. ۲. غیر قابل ادراک با حواس. ۳. محیط بر هر امر باطنی. این واژه در قرآن همراه با ظاهر به کار رفته است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ذیل «بطن».    
۲. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۵۵، «بطن».    
۳. آلوسی، شهاب الدین، روح المعانی، ج۱۴، ص۱۹۴.    
۴. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۹، ص۱۴۵.    
۵. حدید/سوره۵۷، آیه۳.    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۱۰۴، برگرفته از مقاله «باطن».    


رده‌های این صفحه : اسماء الهی | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار