بدرقه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بدرقه به معنای نگهبانان قافله (بذرقه)/ مشایعت مهمان، مسافر یا همراه جهت تکریم است. از بدرقه به معنای نخست، به مناسبت در باب حج و تجارت سخن رفته است.


تعریف معنای نخست

[ویرایش]

عنوان بدرقه به معناى نخست(نگهبانان قافله)، به گروهى مسلّح اطلاق مى‌شده که براى محافظت کاروان یان، پیشاپیش یا همراه آنان حرکت مى‌کردند.

اجیر گرفتن بدرقه در حج

[ویرایش]

وجوب اجیر گرفتن «بدرقه» براى رفتن به حج- در صورت نا امن بودن راه- با تمکن مالى، محلّ بحث است.

اجرت گرفتن برای بدرقه

[ویرایش]

گرفتن اجرت براى بدرقه، حلال است.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۱۳۷، واژه ی «بدرق».    
۲. حلی، محمد بن حسن، ایضاح الفوائد، ج۱، ص ۲۷۱.    
۳. محقق کرکی، حسین بن علی، جامع المقاصد، ج۳، ص ۱۳۵.    
۴. کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء عن مبهمات الشریعة الغراء، ج۴، ص ۴۸۶.    
۵. محقق کرکی، علیبن حسین، جامع المقاصد، ج۴، ص ۴۷.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۲، ص۷۴-۷۵‌.    


رده‌های این صفحه : تجارت | حج | فقه | واژه شناسی




جعبه‌ابزار