بصیرت (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عناوین و موضوعات به کار رفته در آیات قرآن، «بصیرت» است.


معنی بصیرت

[ویرایش]

بصیرت، در لغت به معنای عقیده قلبی، شناخت، یقین ، زیرکی و عبرت آمده است. در اصطلاح ، عبارت است از قوه‌ای در قلب شخص، که به نور قدسی منور بوده، به وسیله آن حقایق اشیا و امور را درک می‌کند، همان گونه که شخص، به وسیله چشم، صور و ظواهر اشیا را می‌بیند. برخی گفته‌اند: بصیرت، معرفت و اعتقاد حاصل شده در قلب، نسبت به امور دینی و حقایق امور است.
در این عنوان، معنای اصطلاحی مورد نظر بوده و آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه‌های «بصر»، «رای» و برخی از مشتقات آن و نیز عبارات مفید معنای آن استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آثار بصیرت (قرآن)، ابزار بصیرت (قرآن)، ارزش بصیرت (قرآن)، اهل بصیرت (قرآن)، دعوت با بصیرت (قرآن)، عوامل بصیرت (قرآن)، مانع بصیرت (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۶۴، «بصر».    
۲. فراهیدی، خلیل بن احمد، ترتیب العین، ج۷، ص۱۱۷، «بصر».    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۲۶۳، برگرفته از مقاله «بصیرت».    


رده‌های این صفحه : بصیرت | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار