تحیت (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تحیت ، برگرفته از حیات و به معنای دعا برای بقا و زندگی غیر و نیز به معنای سلام و درود گفتن آمده است. مورد نظر در این مقاله، معنای سلام و درود است و آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه «تحیت» و «سلام» استفاده شده است.


آثار تحیت

[ویرایش]
آثار تحیت با توجه به آیات قرآن عبارتند از:

← اعلام سلامتی


تحیت مؤمنان در بهشت ، با اعلام سلامتی از ناحیه آنان به یکدیگر:
۱. «دعوهم فیها سبحـنک اللهم وتحیتهم فیها سلـم وءاخر دعوهم ان الحمد لله رب العــلمین؛ گفتار (و دعای) آنها در بهشت این است که: «خداوندا، منزهی تو!» و تحیّت آنها در آنجا: سلام؛ و آخرین سخنشان این است که: « حمد ، مخصوص پروردگار عالمیان است!»
۲. «وادخل الذین ءامنوا وعملوا الصـلحـت جنت تجری من تحتها الانهـر خــلدین فیها باذن ربهم تحیتهم فیها سلـم؛و کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، به باغهای بهشت وارد می‌کنند؛ باغهایی که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ به اذن پروردگارشان، جاودانه در آن می‌مانند؛ و تحیّت آنها در آن، سلام است.»

← برکت


تحیت، سبب افزایش برکت و خیر فراوان:
«... فاذا دخلتم بیوتا فسلموا علی انفسکم تحیة من عند الله مبـرکة طیبة کذلک یبین الله لکم الایـت لعلکم تعقلون؛... و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! این گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌کند، باشد که بیندیشید!»
«مبارکة طیبة» صفت برای «تحیة» است در نتیجه آیه مفید این معنا است که اگر به حکم تحیت ملتزم شوید خیر و برکت شما زیاد می‌شود.

← خرمی زندگی


درود و تحیت، باعث خوشی و خرمی زندگی:
«... فاذا دخلتم بیوتا فسلموا علی انفسکم تحیة من عند الله مبـرکة طیبة...؛... و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند، سلامی پربرکت و پاکیزه! ....»
قید «طیبه» برای «تحیة» بدین جهت است که زندگی همراه با خوشی و صفا در سایه تحیت شکل می‌گیرد.

← نشانه مسلمانی


تحیت در صدر اسلام ، نشانه مسلمان بودن:
«یـایها الذین ءامنوا اذا ضربتم فی سبیل الله فتبینوا ولاتقولوا لمن القی الیکم السلـم لست مؤمنا...؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که در راه خدا گام می‌زنید (و به سفری برای جهاد می‌روید)، تحقیق کنید! و بخاطر اینکه سرمایه ناپایدار دنیا (و غنایمی) به دست آورید، به کسی که اظهار صلح و اسلام می‌کند نگویید: مسلمان نیستی....»
در احتمالی «القی الیکم السلـم» یعنی شما را به تحیت اهل اسلام مخاطب قرار داده است.

پاداش تحیت

[ویرایش]

تحیتهای اهل ایمان به یکدیگر، مورد محاسبه خداوند و درپی دارنده اجر و پاداش الهی:
«واذا حییتم بتحیة فحیوا باحسن منهآ او ردوهآ ان الله کان علی کل شیء حسیبا؛ هرگاه به شما تحیّت گویند، پاسخ آن را بهتر از آن بدهید؛ یا (لااقل) به همان گونه پاسخ گویید! خداوند حساب همه چیز را دارد.»

پاسخ تحیت

[ویرایش]

لزوم پاسخ بهتر یا همانند آن، به آغازین تحیت:
«واذا حییتم بتحیة فحیوا باحسن منهآ او ردوهآ...؛ هرگاه به شما تحیّت گویند، پاسخ آن را بهتر از آن بدهید؛ یا (لااقل) به همان گونه پاسخ گویید! خداوند حساب همه چیز را دارد.»

تحیت حضرت ابراهیم

[ویرایش]

سلام و تحیت ابراهیم علیه‌السلام در پاسخ تحیت ملائکه پیام آور بشارت:
۱. «ولقد جآءت رسلنآ ابرهیم بالبشری قالوا سلـما قال سلـم فما لبث ان جآء بعجل حنیذ؛ فرستادگان ما (فرشتگان‌) برای ابراهیم بشارت آوردند؛ گفتند: «سلام!» (او نیز) گفت: «سلام!» و طولی نکشید که گوساله بریانی (برای آنها) آورد.»
۲. «هل‌اتـک حدیث ضیف ابرهیم المکرمین • اذ دخلوا علیه فقالوا سلـما قال سلـم قوم منکرون؛ آیا خبر مهمانهای بزرگوار ابراهیم به تو رسیده است؟ در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: سلام بر تو! او گفت: سلام بر شما که جمعیّتی ناشناخته‌اید!»

تحیت اصحاب اعراف

[ویرایش]

اصحاب اعراف بر بهشتیان تحیت و سلام:
«وبینهما حجاب وعلی الاعراف رجال یعرفون کلا بسیمـیهم ونادوا اصحـب الجنة ان سلـم علیکم لم یدخلوها وهم یطمعون؛ و در میان آن دو ( بهشتیان و دوزخیان‌ )، حجابی است؛ و بر اعراف مردانی هستند که هر یک از آن دو را از چهره‌شان می‌شناسند؛ و به بهشتیان صدا می‌زنند که: درود بر شما باد! امّا داخل بهشت نمی‌شوند، در حالی که امید آن را دارند.»
برخی مفسران، معتقدند: فاعل «نادوا» اصحاب اعراف هستند.

تحیت اصحاب یمین

[ویرایش]

درود و سلام اصحاب یمین بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله:
«فسلـم لک من اصحـب الیمین؛ (به او گفته می‌شود:) سلام بر تو از سوی دوستانت که از اصحاب یمینند!»

تحیت اهل جاهلیت

[ویرایش]

تحیت اهل جاهلیت ، غیر از تحیت اهل بهشت :
«... واذا جاءوک حیوک بما لم یحیک به الله...؛... و هنگامی که نزد تو می‌آیند تو را تحیّتی (و خوشامدی) می‌گویند که خدا به تو نگفته است....»
تحیت اهل جاهلیت با گفتن «انعم صباحا» و مانند آن بوده است و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم در جواب آنها فرمود: خداوند به جای آن، السلام علیکم را که بهترین تحیت اهل بهشت است برای ما قرار داده است.

تحیت بر اولواالالباب

[ویرایش]

تحیت فرشتگان در بهشت بر اولواالالباب:
«... انما یتذکر اولوا الالبـب • جنت عدن یدخلونها ومن صلح من ءابآئهم وازوجهم وذریتهم والملـئکة یدخلون علیهم من کل باب • سلـم علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار؛... تنها صاحبان اندیشه متذکّر می‌شوند. (همان) باغهای جاویدان بهشتی که وارد آن می‌شوند؛ و همچنین پدران و همسران و فرزندان صالح آنها؛ و فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می‌گردند. (و به آنان می‌گویند:) سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان! چه نیکوست سرانجام آن سرا (ی جاویدان)!»

تحیت بر اهل‌خانه

[ویرایش]

آشنایی دادن و تحیت و سلام از شرایط و آداب ورود به محل سکونت و خانه دیگران:
۱. «یـایها الذین ءامنوا لاتدخلوا بیوتا غیر بیوتکم حتی تستانسوا وتسلموا علی اهلها ذلکم خیر لکم لعلکم تذکرون؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید! در خانه‌هایی غیر از خانه خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن خانه سلام کنید؛ این برای شما بهتر است؛ شاید متذکّر شوید!»
۲. «... فاذا دخلتم بیوتا فسلموا علی انفسکم تحیة من عند الله مبـرکة طیبة کذلک یبین الله لکم الایـت لعلکم تعقلون؛ ... و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند ، سلامی پربرکت و پاکیزه! این گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌کند، باشد که بیندیشید!»

تحیت بر خانواده

[ویرایش]

تحیت و سلام بر خانواده، از آداب ورود به خانه:
«... فاذا دخلتم بیوتا فسلموا علی انفسکم تحیة من عند الله مبـرکة طیبة کذلک یبین الله لکم الایـت لعلکم تعقلون؛... و هنگامی که داخل خانه‌ای شدید، بر خویشتن سلام کنید، سلام و تحیّتی از سوی خداوند ، سلامی پربرکت و پاکیزه! این گونه خداوند آیات را برای شما روشن می‌کند، باشد که بیندیشید!»
در روایتی از امام صادق علیه‌السلام «فسلموا علی انفسکم» به سلام بر خانواده تفسیر شده است.

تحیت بر عبادالرحمان

[ویرایش]

تحیت و سلام فرشتگان بر عبادالرحمان، به هنگام ملاقات آنان در بهشت:
«وعباد الرحمـن... اولـئک یجزون الغرفة بما صبروا ویلقون فیها تحیة وسلـما•؛ بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که ... (آری،) آنها هستند که درجات عالی بهشت در برابر شکیباییشان به آنان پاداش داده می‌شود؛ و در آن، با تحیّت و سلام روبه‌رو می‌شوند.»
مراد از «یلقون...» تتلقاهم الملائکة است. یعنی فرشتگان به هنگام ملاقات با عبادالرحمن ، تحیت و سلام می‌گویند.

تحیت بر ملائکه

[ویرایش]

تحیت و سلام متقابل ابراهیم علیه‌السّلام بر فرشتگان به صورت نیکوتر:
«اذ دخلوا علیه فقالوا سلـما قال سلـم قوم منکرون؛ در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام بر تو!» او گفت: «سلام بر شما که جمعیّتی ناشناخته‌اید!»
استفاده فوق با توجه به این نکته است که تحیت فرشتگان جمله فعلیه و مفید حدوث است زیرا «سلام» «نسلم سلاما» می‌باشد اما تحیت حضرت ابراهیم علیه‌السلام جمله اسمیه و مفید نبوت است زیرا به تقدیر «سلام علیکم» است.

تحيّت خدا

[ویرایش]
خداوند بر برخی از بندگان (مانند بعضی از انبیاء، بهشتیان، متقین و ...) سلام و درود فرستاده است.
[۶۰] برای توضیح بیشتر به مقاله تحیت بر انبیا (قرآن) رجوع شود.


تحیت حضرت محمد

[ویرایش]

پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله، موظّف به پيشى جستن در سلام و تحیّت بر مؤمنان:
۱. «... وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ‌ ....هرگاه کسانی که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آنها بگو: سلام بر شما ....» در شان نزول آیه آمده است: جمعی گناهکار خدمت حضرت آمدند و گفتند: ما خلافهای زیادی کرده‌ایم. حضرت ساکت شد. سپس آیه مزبور نازل شد
۲. «قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى‌ عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى‌ آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ؛بگو حمد مخصوص خداست و سلام (و درود) بر بندگان برگزيده‌ اش، آيا خداوند بهتر است يا بتهائي را كه شريك او قرار مي‌دهند؟»

تحیت بر رسولان الهی

[ویرایش]

فرستادن سلام و تحيّت بر رسولان الهى، رهنمود خداوند به پيامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله:
«قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى‌ عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى‌ ...؛بگو حمد مخصوص خداست و سلام (و درود) بر بندگان برگزيده‌ اش....»

تحیت نگهبانان بهشت

[ویرایش]

تحیت نگهبانان بهشت پرهیزکاران:
«وسیق الذین اتقوا ربهم الی الجنة زمرا حتی اذا جاءوها وفتحت ابوبها وقال لهم خزنتها سلـم علیکم طبتم فادخلوها خــلدین؛ و کسانی که تقوای الهی پیشه کردند گروه گروه به سوی بهشت برده می‌شوند؛ هنگامی که به آن می‌رسند درهای بهشت گشوده می‌شود و نگهبانان به آنان می‌گویند: سلام بر شما! گوارایتان باد این نعمتها! داخل بهشت شوید و جاودانه بمانید!»

زمینه‌های تحیت

[ویرایش]
زمینه‌های تحیت با توجه به آیات قرآن عبارتند از:

← احسان


احسان و نیکوکاری، زمینه تحیت خداوند:
۱. «سلـم علی نوح فی العــلمین • انا کذلک نجزی المحسنین؛ سلام بر نوح در میان جهانیان باد! ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم!»
«العالمین» جمع محلی به الف و لام است که معنای عموم را می‌رساند و منظور از آن می‌تواند تمامی امتهای بشری تا روز قیامت باشد.
۲. «سلـم علی ابرهیم • کذلک نجزی المحسنین؛سلام بر ابراهیم! این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم!»
۳. «سلـم علی موسی وهـرون • انا کذلک نجزی المحسنین؛ سلام بر موسی و هارون ! ما این گونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم!»
۴. سلـم علی ال یاسین• انا کذلک نجزی المحسنین؛سلام بر الیاسین ما اينگونه نيكوكاران را پاداش مي‌دهيم.»

← ایمان


ایمان، از عوامل تحیت الهی:
۱. «ان الذین ءامنوا وعملوا الصـلحـت یهدیهم ربهم بایمـنهم تجری من تحتهم الانهـر فی جنت النعیم • دعوهم فیها سبحـنک اللهم وتحیتهم فیها سلـم وءاخر دعوهم ان الحمد لله رب العــلمین؛ (ولی) کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، پروردگارشان آنها را در پرتو ایمانشان هدایت می‌کند؛ از زیر (قصرهای) آنها در باغهای بهشت ، نهرها جاری است. گفتار (و دعای) آنها در بهشت این است که: خداوندا، منزهی تو! و تحیّت آنها در آنجا: سلام؛ و آخرین سخنشان این است که: حمد ، مخصوص پروردگار عالمیان است!»
۲. «وادخل الذین ءامنوا وعملوا الصـلحـت جنت تجری من تحتها الانهـر خــلدین فیها باذن ربهم تحیتهم فیها سلـم؛ و کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، به باغهای بهشت وارد می‌کنند؛ باغهایی که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ به اذن پروردگارشان، جاودانه در آن می‌مانند؛ و تحیّت آنها در آن، سلام است.»
۳. «هو الذی یصلی علیکم وملـئکته لیخرجکم من الظلمـت الی النور وکان بالمؤمنین رحیما • تحیتهم یوم یلقونه سلـم واعد لهم اجرا کریما؛ او کسی است که بر شما درود و رحمت می‌فرستد، و فرشتگان او (نیز) برای شما تقاضای رحمت می‌کنند تا شما را از ظلمات ( جهل و شرک گناه ) به سوی نور (ایمان و علم و تقوا ) رهنمون گردد؛ او نسبت به مؤمنان همواره مهربان بوده است! تحیّت آنان در روزی که او را دیدار می‌کنند سلام است؛ و برای آنها پاداش پرارزشی فراهم ساخته است.» برداشت مزبور بر این اساس است که اضافه «تحیت» به «هم» اضافه مصدر به مفعول باشد و معنای آیه چنین می‌شود: تحیت خدا به آنان در قیامت ، سلام است

←← ایمان به آیات خدا


ایمان به آیات پروردگار، زمینه تحیت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بر مؤمنان:
«واذا جآءک الذین یؤمنون بـایـتنا فقل سلـم علیکم...؛ هرگاه کسانی که به آیات ما ایمان دارند نزد تو آیند، به آنها بگو: سلام بر شما....»

← پاکی


پاک بودن از ظلم ، سبب تحیت ملائکه به پرهیزکاران:
«الذین تتوفـهم الملـئکة ظالمی انفسهم... • الذین تتوفـهم الملـئکة طیبین یقولون سلـم علیکم ادخلوا الجنة بما کنتم تعملون؛ همانها که فرشتگان ( مرگ ) روحشان را می‌گیرند در حالی که به خود ظلم کرده بودند! ... همانها که فرشتگان (مرگ) روحشان را می‌گیرند در حالی که پاک و پاکیزه‌اند؛ به آنها می‌گویند: سلام بر شما! وارد بهشت شوید به خاطر اعمالی که انجام می‌دادید!»
مقصود از «طیبین» به قرینه مقابله، مبرا بودن از ظلم و ستم است

← صبر


صبر ، زمینه تحیت ملائکه:
۱. «... والملـئکة یدخلون علیهم من کل باب • سلـم علیکم بما صبرتم فنعم عقبی الدار؛ ... و فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می‌گردند. (و به آنان می‌گویند:) سلام بر شما بخاطر صبر و استقامتتان! چه نیکوست سرانجام آن سرا (ی جاویدان)!»
۲. «اولـئک یجزون الغرفة بما صبروا ویلقون فیها تحیة وسلـما؛ (آری،) آنها هستند که درجات عالی بهشت در برابر شکیباییشان به آنان پاداش داده می‌شود؛ و در آن، با تحیّت و سلام روبه‌رو می‌شوند.» مراد از «یلقون...» تتلقاهم الملائکة است. یعنی فرشتگان به هنگام ملاقات با عبادالرحمان ، تحیت و سلام می‌گویند.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

تحیت بر انبیا (قرآن)، تحیت بر بهشتیان (قرآن)، تحیت بر جاهلان (قرآن)، تحیت بر متقین (قرآن)، تحیت بر مؤمنان (قرآن)، تحیت بهشتیان (قرآن)، تحیت ملائکه (قرآن)، تحیت منافقان (قرآن)، تحیت مهمان (قرآن)، تحیت مؤمنان (قرآن)، تحیت یهود (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۱۳۸، «حیی».    
۲. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۴، ص۲۱۱، «حیا».    
۳. مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۲، ص۳۳۵.    
۴. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۱۳۰.    
۵. یونس/سوره۱۰، آیه۱۰.    
۶. ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۳.    
۷. نور/سوره۲۴، آیه۶۱.    
۸. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۲۷۴.    
۹. نور/سوره۲۴، آیه۶۱.    
۱۰. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۷، ص۲۷۴.    
۱۱. نساء/سوره۴، آیه۹۴.    
۱۲. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳، ص۱۶۲.    
۱۳. نساء/سوره۴، آیه۸۶.    
۱۴. نساء/سوره۴، آیه۸۶.    
۱۵. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۴، ص۴۲.    
۱۶. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۵، ص۴۴.    
۱۷. هود/سوره۱۱، آیه۶۹.    
۱۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۹، ص۱۶۸.    
۱۹. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۰، ص۴۷۶.    
۲۰. ذاریات/سوره۵۱، آیه۲۴.    
۲۱. ذاریات/سوره۵۱، آیه۲۵.    
۲۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۲، ص۳۴۴.    
۲۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۸، ص۵۶۶.    
۲۴. اعراف/سوره۷، آیه۴۶.    
۲۵. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۶، ص۱۸۵.    
۲۶. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۸، ص۱۷۶.    
۲۷. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳ - ۴، ص۲۶۰.    
۲۸. واقعه/سوره۵۶، آیه۹۱.    
۲۹. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۲۸۳.    
۳۰. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۹، ص۲۴۲.    
۳۱. مجادله/سوره۵۸، آیه۸.    
۳۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۴۳۲.    
۳۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۹، ص۳۲۴.    
۳۴. عروسی حویزی، عبدعلی بن جمعه، تفسیر نورالثقلین، ج۵، ص۲۶۱.    
۳۵. رعد/سوره۱۳، آیه۱۹.    
۳۶. رعد/سوره۱۳، آیه۲۳    
۳۷. رعد/سوره۱۳، آیه۲۴.    
۳۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج‌۱۰، ص۱۸۳.    
۳۹. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۰، ص۱۹۲.    
۴۰. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۱، ص۴۷۴.    
۴۱. نور/سوره۲۴، آیه۲۷.    
۴۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۴۲۷.    
۴۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۵، ص۱۵۳.    
۴۴. نور/سوره۲۴، آیه۶۱.    
۴۵. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۵۵۲.    
۴۶. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۵، ص۲۲۹.    
۴۷. نور/سوره۲۴، آیه۶۱.    
۴۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۵۵۲.    
۴۹. طباطبایی، محمدحسین، المیزان ی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۵، ص۲۲۹.    
۵۰. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۲۷۴.    
۵۱. فرقان/سوره۲۵، آیه۶۳.    
۵۲. فرقان/سوره۲۵، آیه۷۵.    
۵۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۴۷.    
۵۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۷۰.    
۵۵. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۵، ص۳۳۹.    
۵۶. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۵، ص۳۳۱.    
۵۷. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۳۱۶.    
۵۸. ذاریات/سوره۵۱، آیه۲۵.    
۵۹. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۸، ص۳۷۷.    
۶۰. برای توضیح بیشتر به مقاله تحیت بر انبیا (قرآن) رجوع شود.
۶۱. انعام/سوره۶، آیه۵۴.    
۶۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۵، ص۲۵۹.    
۶۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۷، ص۱۵۶.    
۶۴. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۴، ص۶۴.    
۶۵. نمل/سوره۲۷، آیه۵۹.    
۶۶. نمل/سوره۲۷، آیه۵۹.    
۶۷. زمر/سوره۳۹، آیه۷۳.    
۶۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۵۵۴.    
۶۹. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۷، ص۴۵۱.    
۷۰. صافات/سوره۳۷، آیه۷۹.    
۷۱. صافات/سوره۳۷، آیه۸۰.    
۷۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۸۱.    
۷۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۷، ص۲۲۱.    
۷۴. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۷، ص۱۴۶.    
۷۵. صافات/سوره۳۷، آیه۱۰۹.    
۷۶. صافات/سوره۳۷، آیه۱۱۰.    
۷۷. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۱۷.    
۷۸. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۷، ص۲۳۲.    
۷۹. صافات/سوره۳۷، آیه۱۲۰.    
۸۰. صافات/سوره۳۷، آیه۱۲۱.    
۸۱. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۱۳۶.    
۸۲. صافات/سوره۳۷، آیه۱۳۰.    
۸۳. صافات/سوره۳۷، آیه۱۳۱.    
۸۴. یونس/سوره۱۰، آیه۹.    
۸۵. یونس/سوره۱۰، آیه۱۰.    
۸۶. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۲۳۳.    
۸۷. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۰، ص۱۷.    
۸۸. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۵، ص۱۵۸.    
۸۹. ابراهیم/سوره۱۴، آیه۲۳.    
۹۰. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۰، ص۳۲۹.    
۹۱. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۲، ص۷۰.    
۹۲. احزاب/سوره۳۳، آیه۴۳.    
۹۳. احزاب/سوره۳۳، آیه۴۴.    
۹۴. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۸، ص۱۶۸.    
۹۵. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۶، ص۳۲۹.    
۹۶. انعام/سوره۶، آیه۵۴.    
۹۷. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۴، ص۶۴.    
۹۸. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۵، ص۲۵۹.    
۹۹. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۷، ص۱۵۶.    
۱۰۰. نحل/سوره۱۶، آیه۲۸.    
۱۰۱. نحل/سوره۱۶، آیه۳۲.    
۱۰۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۲۱۴.    
۱۰۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۲، ص۳۴۴.    
۱۰۴. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۲۳۶.    
۱۰۵. رعد/سوره۱۳، آیه۲۳.    
۱۰۶. رعد/سوره۱۳، آیه۲۴.    
۱۰۷. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۰، ص۱۹۲.    
۱۰۸. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۱، ص۴۷۴.    
۱۰۹. فرقان/سوره۲۵، آیه۷۵.    
۱۱۰. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۷۰.    
۱۱۱. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه موسوی همدانی، ج۱۵، ص۳۳۹.    
۱۱۲. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ۸، ص۳۱۶.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۷، ص۴۲۸، برگرفته از مقاله «تحیت»    


رده‌های این صفحه : تحیت | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار