تقلید متجزی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تقلید متجزی به تقلید از مجتهدِ دارای قوه استنباط در بعضی ابواب فقه اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

تقلید متجزی، مقابل تقلید مجتهد مطلق بوده و عبارت است از تقلید از مجتهدی که دارای قدرت استنباط احکام در بعضی ابواب فقه میباشد.

دیدگاه‌های اصولیون

[ویرایش]

بیشتر اصولیون اعتقاد دارند مجتهد متجزی می‌تواند به آن چه که خود از ادله شرعی استنباط نموده، عمل کند. اما در این که آیا تقلید از مجتهد متجزی جایز است یا نه اختلاف وجود دارد؛ عده‌ای با استدلال به اطلاق ادله جواز تقلید، به جواز رجوع عامی به مجتهد متجزی حکم نموده و گفته‌اند: مجتهد متجزی عالم به احکام شرعی و عارف به حلال و حرام است، از این رو، رجوع به وی جایز است.
برخی دیگر از اصولی‌ها به عدم جواز رجوع عامی به مجتهد متجزی معتقد شده و استدلال کرده‌اند که:
ادله لفظی اطلاق ندارد و ادله لبی ، مانند بنای عقلا و یا سیره متشرعه ، هم احراز نشده تا بر رجوع به مجتهد متجزی دلالت کند، در نتیجه، قدر متیقن ، رجوع به مجتهد مطلق است نه متجزی.
[۱] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۶، ص (۳۵۸-۳۵۷).
[۴] جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۸، ص (۴۳۵-۴۲۵).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۶، ص (۳۵۸-۳۵۷).
۲. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۴۶۴ و ۴۶۵.    
۳. اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۴۰۰.    
۴. جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۸، ص (۴۳۵-۴۲۵).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۳۵۱، برگرفته از مقاله «تقلید متجزی».    






جعبه ابزار