تقوا و تعظیم شعائر (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از جلوه‌های تقواپیشگی بزرگداشت و احترام به شعائر الهی می‌باشد.


زمینه تعظیم شعائر

[ویرایش]

بزرگداشت شعائر الهی، از آثار تقوا و خداترسی دلها می‌باشد:
یـایها الذین ءامنوا لاتحلوا شعـئر الله ولاالشهر الحرام ولا الهدی ولا القلـئد... وتعاونوا علی البر والتقوی ولا تعاونوا علی الاثم والعدون واتقوا الله ان الله شدید العقاب.
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! شعائر و حدود الهی (و مراسم حج را محترم بشمرید! و مخالفت با آنها) را حلال ندانید! و نه ماه حرام را، و نه قربانیهای بی نشان و نشاندار را، ... و (همواره) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید! و (هرگز) در راه گناه و تعدی همکاری ننمایید! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید که مجازات خدا شدید است!
ذلک ومن یعظم شعـئر الله فانها من تقوی القلوب.
این است (مناسک حج)! و هر کس شعائر الهی را بزرگ دارد، این کار نشانه تقوای دلهاست.

دیدگاه آیت‌الله مکارم

[ویرایش]

این آیه بار دیگر یک جمع بندی روی مسائل حج و تعظیم شعائر الهی کرده می‌گوید: مطلب چنین است که گفته شد (ذلک). و هر کس شعائر الهی را بزرگ دارد و به نشانه‌های آئین خدا و پرچمهای اطاعت او، احترام بگذارد این از تقوای دلها است (و من یعظم شعائر الله فانها من تقوی القلوب).
شعائر، جمع شعیره، به معنی علامت و نشانه است، بنابراین شعائر الله به معنی نشانه‌های پروردگار است که شامل سر فصلهای آئین الهی و برنامه‌های کلی و آنچه در نخستین برخورد با این آئین چشمگیر است و از جمله مناسک حج می‌باشد که انسان را به یاد خدا می‌اندازد.
گرچه بدون شک مناسک حج از جمله شعایری است که در این آیه مقصود بوده است، مخصوصا مساله قربانی که در آیه ۳۶ همین سوره صریحا جزء شعائر محسوب گردیده جزء آن است ولی روشن است که با این حال عمومیت مفهوم آیه نسبت به تمام شعائر اسلامی به قوت خود باقی است و هیچگونه دلیلی بر تخصیص آن به خصوص قربانی یا همه مناسک حج وجود ندارد، بخصوص اینکه قرآن در مورد قربانی حج با ذکر کلمه من که برای تبعیض است این حقیقت را گوشزد کرده که قربانی یکی از آن شعائر است، همانگونه که در مورد صفا و مروه نیز در آیه ۱۵۸ سوره بقره می‌خوانیم که، آنهم از شعائر الهی است (ان الصفا و المروة من شعائر الله).
کوتاه سخن اینکه تمام آنچه در برنامه‌های دینی وارد شده و انسان را به یاد خدا و عظمت آئین او می‌اندازد شعائر الهی است و بزرگداشت آن نشانه تقوای دلها است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مائده/سوره۵، آیه۲.    
۲. حج/سوره۲۲، آیه۳۲.    
۳. بقره/سوره۲، آیه۱۵۸.    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۹۶-۹۷.    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۸، ص۳۵۳، برگرفته از مقاله «تعظیم شعائر».    


رده‌های این صفحه : تعظیم شعائر | تقوا | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار