تنکیل

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سخت کیفر دادن را تَنکیل گویند و از آن در بابهای مختلف نظیر تجارت، وقف، هبه، عتق، کفّارات و غصب سخن گفته شده است.


منظور از تَنکیل

[ویرایش]

تنکیل در لغت به معنای کیفر شدید دادن است؛ به‏گونه‏ای که شخص کیفر دیده عبرتی برای دیگران بشود؛ ولی در کلمات فقها در ارتباط با عقوبت برده توسط مولا ـ به بریدن گوش، بینی و مانند آن از عقوبتهای شدید ـ به کار رفته هست.

حکم تَنکیل برده توسط مولا

[ویرایش]

تنکیل برده، معصیت و حرام استو چنانچه مولا نسبت به برده خویش مرتکب چنین عملی شود، بنابر مشهور، برده به طور قهری از ملک وی خارج و آزاد می‏گردد.
چنان‏که آزاد کردن برده تنکیل شده به عنوان کفّاره مجزی نیست.

حکم تَنکیل برده توسط غاصب

[ویرایش]

در اینکه تنکیل برده توسط غیر مولا همچون غاصب ـ که این عمل را نسبت به برده‏ای که غصب کرده مرتکب شده ـ موجب آزادی وی می‏گردد یا حکم، اختصاص به مولا دارد، اختلاف است. بنابر قول اوّل، غاصبِ مرتکب چنین عملی ضامن قیمت برده است که باید به مالک آن بپردازد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهرالکلام، ج۲۳، ص۲۰۹.    
۲. الروضة البهیة، ج۳، ص۲۲.    
۳. جواهرالکلام، ج۳۳، ص۲۰۴.    
۴. جواهرالکلام، ج۳۷، ص۱۲۱-۱۲۰.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۲، ص۶۴۵.    


رده‌های این صفحه : برده داری | فقه | معاملات




جعبه ابزار