جزئیتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ـــ جزء بودن از یک مرکب را جزئیت می گویند .

ـــ جزئیت، لحاظ یک شیء به عنوان جزء مقوّم موضوع تکلیف است.


معنای جزئیت

[ویرایش]

ـــ جزئیت به معنای جزء بودن چیزى براى عملى مرکب، مانند سوره براى نماز می باشد.

ـــ جزئیت، از اقسام احکام وضعی و به معنای اعتبار جزء بودن امری برای ماموربه است؛ یعنی حکم به این که چیزی مقوّم ماموربه و در درون ماهیت آن است و به انضمام سایر اجزا، متعلق امر قرار می‌گیرد و وجود مرکب نیز به آن بستگی دارد، مثل: اعتبار جزئیت سوره در نماز.

کاربرد جزئیت

[ویرایش]

جزئیت از احکام وضعی است.

← تعریف مصباح الاصول


در کتاب «مصباح الاصول» آمده است: «ان الجزء عبارة عما تعلق به الامر منضما الی سائر الاجزاء».
[۴] کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۱۳۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مصباح الاصول، خویی، ابوالقاسم، ج۳، ص۲۷۲.    
۲. المحکم فی اصول الفقه، حکیم، محمد سعید، ج۲، ص (۲۴۰- ۲۳۹).    
۳. الفروق المهمة فی الاصول الفقهیة، قدسی مهر، خلیل، ص۴۲.    
۴. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۱۳۸.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۳۷۴، برگرفته از مقاله «جزئیت».    
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۸۱.    






جعبه‌ابزار