جمیل بن عبدالله معمر عذری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



جمیل بن عبدالله معمر عذری
نسب‌شناسی
نام جمیل بن عبدالله بن معمر عُذری قضاعی
قبیله از تیره بنی عُذره، قبیله قضاعه
ولادت/وفات
کشور وفات مصر
علت وفات سال ۸۲ قمری
مدفن مصر
اطلاعات مذهبی
دین اسلام
از شعرای عصر اموی
جمیل بن عبدالله بن معمر عُذری قضاعی، از قبیله قضاعه و از شعرای عصر اموی بوده است که دلباخته بثینه بنت حیان شد. او سرانجام به سال ۸۲ قمری در ۴۲ سالگی درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

جمیل بن عبدالله بن معمر عُذری قضاعی از تیره بنی عُذره، قبیله قضاعه بوده است. او شاعری از عاشقان عرب بود که دلباخته بثینه، دختر حیان بن ثعلبه‌ عذری شد. جمیل، بثینه را از پدرش خواستگاری کرد، اما او تقاضایش را نپذیرفت و دختر خود را به ازدواج مرد دیگری در آورد. آن دو با هم ماجراهای عاشقانه‌ای داشتند که زبانزد مردم گردید.
جمیل درباره بثینه اشعاری سروده است که لطافت و زیبایی خاصی دارد. عمده اشعار وی در توصیف محبوب خویش و نیز غزل و بیان فخر است و بخش ناچیزی از آن مدیحه‌سرائی است. جمیل رهسپار مصر گردید تا نزد عبدالعزیز بن مروان رود. عبدالعزیز نیز او را بزرگ داشت و دستور داد تا خانه‌ای در اختیارش بگذارند. جمیل برای مدت کوتاهی در مصر ماند و سرانجام در ۴۲ سالگی و به سال ۸۲ قمری در همان‌جا درگذشت و مدفون گردید.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۲، ص۱۳۸.    
۲. ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۱، ص۳۶۶.    
۳. ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۱، ص۴۳۶.    
۴. ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۸، ص۲۸۸.    


منبع

[ویرایش]

عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۲۴۹.





جعبه ابزار