جوشیدن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



جوشیدن‌ در دو معنا استعمال شده است. از جوشیدن به معنای اوّل در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن رفته است.


معانی جوشیدن

[ویرایش]

۱-غلیان یافتن مایع بر اثر حرارت یا تخمیر و انقلاب.
۲-فوران کردن و بیرون آمدن آب از زمین، مانند چشمه.

احکام جوشیدن به معنای نخست

[ویرایش]


← آب انگور


آب انگور جوشیده قبل از بخار شدن دو سوم آن، حرام و بنابر قول مشهور نجس است.

← آب سایر میوه‌ها


آب دیگر میوه‌ها و سبزیها- جز میوه درخت انگور و خرما- با جوشیدن حرام و نجس نمی‌شود.
میوه دو درخت یاد شده (خرما، کشمش، غوره و مانند آن، جز انگور) اختلافی است.
قول مشهور، حلیت و طهارت آنها است.

← فقّاع


فقّاع نوعی آب جو است که نوشیدن آن حرام و بنابر قول مشهور نجس است. بنابر تصریح گروهی، در تحقق فقّاع، جوشیدن معتبر است؛ از این رو، آب جو نجوشیده حرام و نجس نیست.
از جوشیدن به معنای دوم در باب طهارت و صلات سخن گفته‌اند.

احکام جوشیدن به معنای دوم

[ویرایش]

آبی که از زمین می‌جوشد و جریان‌ می‌یابد، آب جاری نامیده می‌شود و احکام خاص آن را دارد.
آبی که از زمین شخصی جوشیده، از آنِ مالک آن خواهد بود.
از موارد مشروعیتنماز استسقا کم شدن و فروکش کردن جوشش آب چاهها و چشمه ها است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۶، ص۱۳-۲۰.    
۲. جواهر الکلام، ج۶، ص۳۷.    
۳. جواهر الکلام، ج۶، ص۲۰.    
۴. الحدائق الناضرة، ج۵، ص۱۲۰.    
۵. جواهر الکلام، ج۶، ص۳۸-۴۰.    
۶. التنقیح (الطهارة)، ج۲، ص۱۳۸.    
۷. جواهر الکلام، ج۱، ص۷۵.    
۸. جواهر الکلام، ج۱، ص۸۴-۸۵.    
۹. العروة الوثقی، ج۱، ص۷۴.    
۱۰. المبسوط، ج۳، ص۲۸۲.    
۱۱. المهذّب، ج۱، ص۱۴۵.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج۳، ص۱۳۸-۱۳۹.    






جعبه ابزار