حجیت اجماعذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به صحت استناد و احتجاج به اجماع حجیت اجماع گفته می‌شود.


بیان حجیت اجماع[ویرایش]

حجیت اجماع، به معنای صحت تمسک و احتجاج به اجماع از سوی شارع نسبت به مکلف و به عکس می باشد که لازمه آن، منجزیت - در صورت اصابت به واقع - و معذریت - در صورت عدم اصابت به واقع - است.

اجماع و اصولیون[ویرایش]

اصولیون امامی، همانند اهل سنت اجماع را در شمار ادله حکم شرعی آورده‌اند، ولی این اشتراک تنها در شکل و اسم است؛ به این معنا که اصولیون امامی به هیچ عنوان، اجماع را دلیلی مستقل در مقابل کتاب و سنت نمی‌دانند، بلکه اجماع نزد آنان بدان جهت اعتبار دارد که از سنت قول، فعل و تقریر معصوم ـ عليه‌السلام ـ کشف می کند. [۱]
بنابراین آن‌چه حجت است رأی و نظر معصوم ـ عليه‌السلام ـ است و حجیت اجماع نیز دائر مدار کشف از نظر معصوم ـ عليه‌السلام ـ می باشد. [۲] [۳]
به همین دلیل اصولیون امامی گفته‌اند اگر از اتفاق تعداد کمی نیز رأی و نظر معصوم ـ عليه‌السلام ـ به دست آید، حجت است، به خلاف اهل سنت که ملاک حجیت را اجتماع امت می‌دانند. [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹]

پانویس[ویرایش]
 
۱. اصول الفقه، مظفر، محمدرضا، ج۲، ص۹۴.    
۲. انوارالهدایة فی التعلیقة علی الکفایة، خمینی، روح الله، ص۲۵۴.    
۳. دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۲، ص۱۴۴.    
۴. اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، شرتونی، سعید، ص۲۵۷.
۵. دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۲، ص۱۴۳.    
۶. معالم الدین و ملاذ المجتهدین، شهید ثانی، ص۱۷۲.    
۷. سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۱۰، ص۲۹۱.
۸. ایضاح الکفایة، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص۲۳۴.    
۹. ایضاح الکفایة، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص۲۵۲.


منبع[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۳۹۱، برگرفته از مقاله «حجیت اجماع».    







جعبه‌ابزار