حجیت اجماعذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به صحت استناد و احتجاج به اجماع حجیت اجماع گفته می‌شود.


بیان حجیت اجماع[ویرایش]

حجیت اجماع، به معنای صحت تمسک و احتجاج به اجماع از سوی شارع نسبت به مکلف و به عکس می باشد که لازمه آن، منجزیت - در صورت اصابت به واقع - و معذریت - در صورت عدم اصابت به واقع - است.

اجماع و اصولیون[ویرایش]

اصولیون امامی، همانند اهل سنت اجماع را در شمار ادله حکم شرعی آورده‌اند، ولی این اشتراک تنها در شکل و اسم است؛ به این معنا که اصولیون امامی به هیچ عنوان، اجماع را دلیلی مستقل در مقابل کتاب و سنت نمی‌دانند، بلکه اجماع نزد آنان بدان جهت اعتبار دارد که از سنت قول، فعل و تقریر معصوم (ع) کشف می کند. [۱]
بنابراین، آن‌چه حجت است رأی و نظر معصوم (ع) است و حجیت اجماع نیز دائر مدار کشف از نظر معصوم ( ع ) می باشد. [۲] [۳]
به همین دلیل اصولیون امامی گفته‌اند اگر از اتفاق تعداد کمی نیز رأی و نظر معصوم (ع) به دست آید، حجت است، به خلاف اهل سنت که ملاک حجیت را اجتماع امت می‌دانند. [۴] [۵] [۶] [۷] [۸]

پانویس[ویرایش]
 
۱. اصول الفقه ج۲، ص۹۴.    
۲. خمینی، روح الله، انوارالهدایة فی التعلیقة علی الکفایة، ص۲۵۴.    
۳. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۴۴.    
۴. شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ص۲۵۷.
۵. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۱۴۳.    
۶. معالم الدین و ملاذ المجتهدین ص۱۷۲.    
۷. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج۱۰، ص۲۹۱.
۸. فاضل لنکرانی، محمد، ایضاح الکفایة، ج۴، ص۲۵۲.


منبع[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «حجیت اجماع».


رده‌های این صفحه : اصول فقه | اجماع




جعبه‌ابزار