حرام غیر ارتباطی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حرام دارای مصادیق مستقل را حرام غیر ارتباطی گویند.


تعریف

[ویرایش]

حرام غیر ارتباطی، مقابل حرام ارتباطی بوده و به حرامی گفته می‌شود که هر مورد آن، عصیان مستقل دارد؛ یعنی هر عمل منهی عنه به طور مستقل حرام می‌باشد، بی آن که ارتباطی با منهی عنه دیگر داشته باشد، مثل دروغ گفتن در موارد متعدد که هر یک از این موارد، مصداق حرام مستقل بوده و در عصیان، هیچ گونه ارتباطی با هم ندارند؛ بنابراین، اگر مکلف بعضی را مرتکب شود و بعضی را ترک کند، نسبت به آن مواردی که دروغ گفته، عصیان نموده است و نسبت به مواردی که دروغ نگفته، عصیان منتفی است، زیرا این گونه محرمات به تعداد افرادشان منحل می‌شود؛ برای مثال، اگر دروغ صد فرد داشته باشد و شخصی پنجاه بار دروغ بگوید، پنجاه بار مرتکب حرام شده است.

نکته

[ویرایش]

در حرام غیر ارتباطی، رابطه عنوان و افراد، رابطه کلی و فرد است، ولی در حرام ارتباطی رابطه عنوان و فرد رابطه کل و جزء است.
[۱] کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۱۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۱۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۱۷، برگرفته از مقاله «حرام غیر ارتباطی».    

رده‌های این صفحه : حرام




جعبه ابزار