حسین‌قلی‌خان بن باباخان خطائی دهاقانی اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حسین‌قلی‌خان بن باباخان خطائی دهاقانی اصفهانی، شاعر ادیب و از سخنوران اواخر دوره قاجاریه اصفهان می‌باشد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

حسین‌قلی‌خان خطائی بن باباخان دهاقانی، شاعر ادیب از سخنوران اواخر دوره قاجاریه. وی در اوّل محرّم ۱۲۶۹ق در دهاقان تولّد یافت. در کودکی مادرش را از دست داد و به دست دایه‌ای بزرگ شد. در ۶ سالگی در مکتب خانه ملّارحیم دهاقانی تحصیل را آغاز کرد.
او شاعری ماهر بود و خصوصاً در غزل طبعی روان داشت. خط خوشی داشت و در نقاشی و تیراندازی مشهور بود. تابلوهای نقاشی او هم‌اکنون در دهاقان در منزل اقوام و در شهرستان سی‌سخت (کهگیلویه و بویراحمد) موجود است.
وی در ۲۰ بهمن ۱۳۰۴ش به حکم حکومت اصفهان و تایید وزارت داخله، به‌عنوان حاکم دهاقان منصوب شد و در برقراری آرامش در آن منطقه و جلوگیری از حملات اشرار و غارتگران به مردم نقش مهمّی ایفا کرد.
[۱] عناقه، عبدالرحیم و اصغر محمدی، سیمای دهاقان، ص۳۰۹-۳۱۰.

وی سرانجام در سال ۱۳۴۹ق در دهاقان وفات یافت.
[۲] جمالی، مسیح‌الله، تاریخ شهرضا، ص۹۱.

«منتخبی از دیوان مرحوم حسین‌قلی‌خان خطایی دهاقانی» توسط ابدال خطایی در سال ۱۳۴۲ش در اصفهان به طبع رسیده است.

این شعر از اوست:
رود امید که آید به سر کُشته خویش ••••• چون به یادش دل بسپرده ما می‌آید
جام مینا ز کف ساقی مجلس در دور ••••• باز گردید دل خون خورده ما می‌آید
نفسی می‌شمرم تلخ به امید وصال ••••• تا به بالا دم بشمرده ما می‌آید

پانویس

[ویرایش]
 
۱. عناقه، عبدالرحیم و اصغر محمدی، سیمای دهاقان، ص۳۰۹-۳۱۰.
۲. جمالی، مسیح‌الله، تاریخ شهرضا، ص۹۱.


منبع

[ویرایش]

مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۸۲۹-۸۳۰.    



جعبه ابزار