حضور قلبذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



توجه قلبى به خداى متعال حضور قلب گفته می شود که از این عنوان در بابهاى طهارت،صلات،صوم و حج سخن گفته‏اند.


توضیح حضور قلب[ویرایش]

حضور قلب که از آن به اقبال نیز تعبیر مى‏شود عبارت است از توجه باطنى و قلبى انسان به خداى متعال و درک و شعور این حقیقت که در محضر او است؛ به گونه‏اى که خدا را انیس خود بیابد و از گفت و گو و مناجات با او لذّت ببرد.

حضور قلب و نماز[ویرایش]

حضور قلب، روح عبادت است و عبادت بدون آن پذیرفته نیست؛ هرچند بر حسب تکلیف ظاهرى صحیح باشد. [۱] [۲] [۳]
از این رو، سزاوار است نمازگزار موانع حضور قلب، مانند کسالت، خستگى، خواب آلودگى و نیاز داشتن به تخلی را قبل از آغاز به نماز بر طرف سازد.

تأخیر نماز[ویرایش]

در مواردى که نماز گزاردن در اول وقت به دلیل کسالت و مانند آن با حضور قلب امکان‏پذیر نیست و با تأخیر از اول وقت زمینه آن فراهم مى‏گردد، تأخیر افضل است. [۴] [۵] [۶] [۷]


پانویس[ویرایش]
 
۱. روضة المتقین، ج۱، ص۴۸۱.
۲. روضة المتقین، ج۱۲، ص۲۵۱.
۳. العروة الوثقی، ج۲، ص۴۳۲.    
۴. مدارک العروة (اشتهاردى)، ج۱۲، ص۱۶۶.
۵. العروة الوثقی، ج۲، ص۲۶۸.    
۶. توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۴۰۰.
۷. توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۹۶۹.



منبع[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۳، ص۳۱۳-۳۱۴.    


رده‌های این صفحه : اخلاق اسلامی | نماز | حضور قلب




جعبه‌ابزار