حقیقت عرفی خاص تخصیصی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حقیقت عرفی خاص تخصیصی به وضع تعیینیِ لفظ برای معنای خاص توسط عرف خاص اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

حقیقت عرفی خاص تخصیصی، مقابل حقیقت عرفی خاص تخصصی بوده و به این معنا است که فردی از عرف خاص، یک لفظ را با وضع تعیینی در یک معنای معین وضع نماید و سپس آن لفظ در میان آن عرف خاص در آن معنای حقیقی استعمال گردد.
[۱] موضح القوانین، اعتمادی، مصطفی، ص۱۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. موضح القوانین، اعتمادی، مصطفی، ص۱۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۴۲۷، برگرفته از مقاله «حقیقت عرفی خاص تخصیصی».    

رده‌های این صفحه : حقیقت عرفی خاص




جعبه ابزار