دباغی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دباغی یعنی جدا کردن پشم و چربی از پوست حیوان و تبدیل آن به چرم یا پوست صنعتى.


تعریف

[ویرایش]

دباغى به عمل جدایی پشم و چربى از پوست حیوان و تبدیل آن به چرم یا پوست صنعتى اطلاق می شود.

کاربرد دباغی در فقه

[ویرایش]

از آن در بابهاى طهارت، صلات و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.

احکام فقهی دباغی

[ویرایش]

پوست مردار حیوانى که داراى خون جهنده است، بنابر مشهور با دباغى پاک نمى‌شود.

← جواز و عدم جواز استفاده از پوست حیوان حرام گوشت در غیر نماز


استفاده از پوست حیوان حرام گوشتى که تذکیه شده- بنابر قول به تذکیه‌پذیر بودن آن- در غیر نماز جایز است؛ لیکن در اینکه جواز آن مشروط به دباغى است یا نه اختلاف است. اشتراط، به مشهور نسبت داده شده است، اما مشهور متأخران قائل به کراهت استعمال آن بدون دباغى یا استحباب دباغى آن شده‌اند. برخى بین استفاده از آن در مایعات و غیر مایعات تفصیل داده و در صورت اوّل دباغى را شرط دانسته‌اند.
بنابر قول به لزوم دباغى، در اینکه منشأ آن توقف طهارت پوست بر دباغى است یا صرف تعبد، اختلاف است.

بر عدم جواز دباغى با شى‌ء نجس ادعاى اجماع شده است.

← امامت دباغ در نماز


امامت دباغ در نماز براى غیر صنف دباغان مکروه است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۵،ص ۳۰۱- ۳۰۲.    
۲. مستمسک العروة، ج۱،ص ۳۳۲.    
۳. جواهر الکلام، ج۸،ص ۷۳.    
۴. جواهر الکلام، ج۶،ص ۳۴۹- ۳۵۱    
۵. جواهر الکلام، ج۳۶،ص ۲۰۱    
۶. الحدائق الناضرة، ج۵،ص ۵۲۳.    
۷. جواهر الکلام، ج۶،ص ۳۵۱- ۳۵۲.    
۸. جواهر الکلام، ج۱۳،ص ۳۹۰- ۳۹۱.    
۹. العروة الوثقی‌، ج۳،ص ۱۹۳.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۳، ص۵۸۴.    


رده‌های این صفحه : فقه | لباس نماز گذار | نماز




جعبه ابزار