روایت ضریر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



روایت ضریر، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به روایتی گفته می‌شود که توسط نابینا نقل شود.


معنای ضریر

[ویرایش]

ضریر در لغت به معنای نابینا است.
و در اصطلاح روایت ضریر روایتی است که شخص نابینا آن را نقل کند اعم از این که نابینایی وی عارضی باشد و یا نابینا متولد شده باشد.

اقوال علماء

[ویرایش]

در مورد پذیرش روایت نابینا اقوال ذیل مطرح است:
۱- در صورتی که دیگر شرایط راوی را داشته باشد مورد پذیرش قرار می‌گیرد.
در پذیرش روایت اعمی، هیچ گونه اختلافی مطرح نیست بلکه همه صحابه و سلف و خلف، اتفاق بر قبول روایت وی دارند.
۲- مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد. این نقل منسوب به برخی از‌اندیشمندان از اهل سنت است.

دیدگاه دیگر

[ویرایش]

برخی معتقدند که جایز نیست احادیثی را که فرد نابینا از استاد حدیث خود شنیده و حفظ نکرده است را نقل کند مگر این که از شخص ثقه‌ای در ضبط شنیده‌ها و نوشته‌های خود از تغییر کمک بگیرد و آن گاه که ثقه برای وی قرائت می‌کند به گونه‌ای احتیاط کند که برایش ظن حاصل شود که در حدیث، تغییر صورت نگرفته است.

تعبیرات مترادف

[ویرایش]

از این واژه به روایت اعمی، حدیث اعمی، خبر اعمی، خبر ضریر و حدیث ضریر نیز تعبیر می‌شود.
[۳] مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۳، ص۲۲۴.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. شهید ثانی، زین‌الدین، الرعایة فی علم الدرایه، ص۳۰۷.    
۲. مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۲، ص۵۱.    
۳. مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۳، ص۲۲۴.


منبع

[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «روایت ضریر»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۹/۲۲.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات حدیثی




جعبه ابزار