روش ترجمه قرآن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شیوه مرسوم در ترجمه قرآن را روش ترجمه قرآن گویند.


دو شیوه رایج در ترجمه قرآن

[ویرایش]

ترجمه قرآن معمولا به دو روش رایج است:

← ترجمه تحت اللفظی


ترجمه کلمه به کلمه که مترجم ابتدا معنای درست جمله را درک می‌کند و سپس معادل هر کلمه، کلمه‌ای دیگر به زبان دوم (مقصد) برمی‌گزیند.
ترجمه تحت اللفظی قرآن، تصور درستی از قرآن به دست نمی‌دهد و به عقیده بعضی از صاحب نظران، ترجمه تحت اللفظی بدترین نوع ترجمه است.

← ترجمه تفسیری یا معنوی


هدف این روش، نقل معانی و مقاصد به زبان دیگر با حفظ همان نظم و ترتیب اولیه است و مترجم ملزم نیست مترادف هر کلمه را درست در جای خود بگذارد؛ بلکه بیش تر می‌کوشد با حفظ معنای اولیه، آن را به بهترین وجه در زبان دوم بازگو کند.
[۱] رامیار، محمود، ۱۳۰۱ - ۱۳۶۳، تاریخ قرآن، ص۶۴۷.
[۲] جمعی از محققان، مجله ترجمان وحی، ج۲، ص۱۰.
[۳] جمعی از محققان، مجله بینات، ج۱۰، ص(۳۳-۱۸۱).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. رامیار، محمود، ۱۳۰۱ - ۱۳۶۳، تاریخ قرآن، ص۶۴۷.
۲. جمعی از محققان، مجله ترجمان وحی، ج۲، ص۱۰.
۳. جمعی از محققان، مجله بینات، ج۱۰، ص(۳۳-۱۸۱).


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «روش ترجمه قرآن».    



جعبه ابزار