سیدحسن بن ابوالفتوح صلائی حسینی موسوی شهرستانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سیدحسن بن ابوالفتوح صلائی حسینی موسوی شهرستانی، از اعیان و اشراف اصفهان در عصر صفویه می‌باشد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

سیّدجلال‌الدّین حسن صلائی بن میرابوالفتوح حسینی موسوی شهرستانی، از اعیان و اشراف اصفهان در عصر صفویه است. سیدی فاضل و ادیب بوده و شاه عباس در سال ۱۰۱۵ق صدارات محال عراق عجم (اصفهان، یزد، قم، کاشان، ساوه و نطنز) و مازندران را به او تفویض نموده و مقرّر کرد رسیدگی به موقوفات مناطق فوق به‌ عهده صلائی باشد. در این سال شاه عباس به شیروان و داغستان حمله برد و در هنگام تسخیر قلعه شماخی، صلائی وفات یافت. او طبع شعر نیز داشت. ابتدا «حزینی» و سپس «صلائی» تخلّص می‌نمود و سرانجام در سال ۱۰۱۸ق وفات یافت.
این بیت از اوست:
گمگشته عشقیم که در روز جزا هم ••••• در دفتر اعمال ز ما نام نجویند
[۱] ‌هاشمی، محمدجعفر، تاریخ پانصد ساله خاندان شهرستانی، ص۱۱۵-۱۱۲.
[۲] منجم یزدی، محمد بن عبدالله، تاریخ عباسی یا روزنامه ملّا جلال، ص۳۰۴.
[۳] حسن‌خان بهادر، سیدمحمدصدیق، تذکره شمع انجمن، ص۴۱۱.
[۴] حسینی کاشانی، تقی‌الدین محمد بن شرف‌الدین علی، تذکره خلاصة الاشعار، (بخش اصفهان)، ص۲۳۱-۲۲۹.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ‌هاشمی، محمدجعفر، تاریخ پانصد ساله خاندان شهرستانی، ص۱۱۵-۱۱۲.
۲. منجم یزدی، محمد بن عبدالله، تاریخ عباسی یا روزنامه ملّا جلال، ص۳۰۴.
۳. حسن‌خان بهادر، سیدمحمدصدیق، تذکره شمع انجمن، ص۴۱۱.
۴. حسینی کاشانی، تقی‌الدین محمد بن شرف‌الدین علی، تذکره خلاصة الاشعار، (بخش اصفهان)، ص۲۳۱-۲۲۹.


منبع

[ویرایش]

مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۴۴۹.    



جعبه ابزار