سیدعبداللّه بن محمدشفیع مرعشی اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سیدعبداللّه بن محمدشفیع مرعشی اصفهانی، شاعر و ادیب توانا در قرن یازدهم هجری در اصفهان بوده است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

میرزا عبداللّه مرعشی اصفهانی متخلّص به «عشق» فرزند میرزا محمّدشفیع مستوفی موقوفات، ابن میرزا رحمت‌اللّه بن میرزا ابوالحسن حسینی مرعشی، شاعر و ادیب توانا در قرن یازدهم هجری در اصفهان بوده است.
وی در اصفهان متولّد شده و در این شهر علم و ادب آموخته و به دامادی یکی از سلاطین صفویه درآمد. به فارسی و ترکی شعر نیکو می‌سروده و دیوان او حدود ده هزار بیت شعر داشته است. و نسخه‌ای از آن در کتابخانه آقای حسین کوهی و نسخه‌ای در کتابخانه ملک طهران موجود است. این شعر از اوست:
"سیل افتاده است از پا تا خرابم کرده است ••• خورده صد خونابه آتش تا کبابم کرده است"
"کی توان ز آب و گل عالم مرا تعمیر کرد ••• سیل بی پروای استغنا خرابم کرده است"
"فیض‌ها پُر دیدم از نامهربانی‌های چرخ تلخ ••• کامی‌ها درین مینا گلابم کرده است".

وفات

[ویرایش]

عاقبت در سال ۱۰۷۴ق در سن ۳۰ سالگی وفات یافته و جسدش به مشهد مقدس نقل و در جوار حرم مطهر امام رضا (علیه‌السّلام) مدفون شد.
[۱] نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۱۴۱.
[۲] شاملو، ولی‌قلی‌بیگ ، قصص الخاقانی، ج۲، ص۱۰۴-۱۰۵.
[۳] سمرقندی، دولتشاه، تذکره الشّعراء، غنی، ص۹۰.
[۴] بیگی حبیب‌آبادی، پرویز، تاملی در تذکره روز روشن، ص۵۴۷.
[۵] ایمان، رحم‌علی‌خان، منتخب اللطایف، ص۴۶۶.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. نصرآبادی، محمدطاهر، تذکره نصرآبادی، ج۱، ص۱۴۱.
۲. شاملو، ولی‌قلی‌بیگ ، قصص الخاقانی، ج۲، ص۱۰۴-۱۰۵.
۳. سمرقندی، دولتشاه، تذکره الشّعراء، غنی، ص۹۰.
۴. بیگی حبیب‌آبادی، پرویز، تاملی در تذکره روز روشن، ص۵۴۷.
۵. ایمان، رحم‌علی‌خان، منتخب اللطایف، ص۴۶۶.
۶. آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج۹، ص۷۲۲.    
۷. آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج۱۳، ص۳۰۳.    


منبع

[ویرایش]

مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۳۳۱.    






جعبه ابزار