سیدمحمدباقر امامی دهکردی اصفهانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سیّدمحمّدباقر امامی دهکردی، عالم فاضل و ادیب شاعر در اصفهان می‌باشد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

سیّدمحمّدباقر امامی دهکردی بن آقا سیّدمحمّدجواد امام جمعه، عالم فاضل و ادیب شاعر، در حدود سال ۱۳۰۰ق متولّد شده و پس از تحصیلات مقدّماتی، در اصفهان نزد آخوند ملّامحمّد همامی، آخوند کاشی، جهانگیر قشقائی به تحصیل پرداخت. همچنین در درس آقاسیّد ابوالقاسم دهکردی، آخوند ملّاحسین کرمانی حاضر شد و از آن دو عالم گرانقدر اجازه دریافت نمود.
پس از آن به موطن خود بازگشته و در آنجا مرجع احکام شرعی و حلّ و فصل دعاوی بود. سرانجام در سال ۱۳۶۷ق در اصفهان وفات یافت، جنازه به شهرکرد منتقل و در دامنه تلّ امامیه مدفون گردید.

تخلص شعری

[ویرایش]

صاحب عنوان شعر می‌سروده و «معصوم» تخلّص داشت و در اواخر زندگی آن را به «امامی» تبدیل کرد. «دیوان اشعار» و مثنوی در شرح حدیث حقیقت از آثار اوست.
این چند بیت از یکی از اشعار او در وصف حضرت امام مهدی (عجل‌اللَّه‌تعالی‌فرجه‌الشریف) است.
‌ای مجلسیان مژده که این ماه برات است ••••• یک بوسه مرا از لب آن ماه برات است
در عالم اگر آب حیات از ظلمات است ••••• زلفت ظلمات است و لبت آب حیات است
تو پیل سواری و من ز اسب پیاده ••••• فرزین چه کنم شاه ز رخسار تو مات است
‌ای صاحب خرمن نظری سوی گدا کن ••••• کاین سائل محروم سزاوار زکات است
گر خسرو شیرین لب شکّر دهن من ••••• گوید سخن تلخ نکوتر ز نبات است.
[۱] مهدوی، سیدمصلح‌الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۵۹-۶۰.
[۲] نیک‌زاد امیرحسینی، کریم، شناخت سرزمین چهارمحال، ج۲، ص۴۱-۳۶.
[۳] مهدوی، سیدمصلح‌الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۳۲۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مهدوی، سیدمصلح‌الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۵۹-۶۰.
۲. نیک‌زاد امیرحسینی، کریم، شناخت سرزمین چهارمحال، ج۲، ص۴۱-۳۶.
۳. مهدوی، سیدمصلح‌الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۳۲۳.


منبع

[ویرایش]

مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۷۷-۷۸.    



جعبه ابزار