شاعر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شاعر، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و از الفاظ غیر مفید مدح و ذمّ می‌باشد.


توضیح اصطلاح

[ویرایش]

یکی از الفاظ مطرح در کتب علوم حدیث واژه "شاعر" است. کلام و عبارات دانشمندان علوم حدیث درباره این اصطلاح متفاوت است:
۱- موجب وثاقت شخص متصف به آن نمی‌شود ولی فی نفسه مفید مدح است ولی تاثیری در قبول حدیث ندارد؛
۲- از جمله الفاظی است که نه دخالت در متن حدیث دارند و نه در سند آن. از جهت راوی و مروی عنه نیز اعتبار ندارند بلکه اگر با بعضی از الفاظ توثیق و تعدیل ضمیمه شوند از اسباب حسن و قوت می‌شوند برای این که بیانگر زیادی کمال می‌گردند.
۳- برخی تصریح کرده‌اند که "شاعر" از الفاظ غیر مفید مدح و ذم است.
[۲] علامه نجفی، سیدضیاءالدین، ضیاء الدرایه، ص۵۳.
[۴] بهبهانی، وحید، فوائد الحائریه، ص۲۴.
[۵] نوری، حسین، مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۷۵.
[۷] مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۳، ص۱۷.
[۹] صدر، سیدحسن، نهایة الدرایه، ص۱۰۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص۱۷۶.    
۲. علامه نجفی، سیدضیاءالدین، ضیاء الدرایه، ص۵۳.
۳. بروجردی، سیدعلی، طرائف المقال، ج۲، ص۲۶۶.    
۴. بهبهانی، وحید، فوائد الحائریه، ص۲۴.
۵. نوری، حسین، مستدرک الوسائل، ج۳، ص۷۷۵.
۶. مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۲، ص۱۴۰-۱۴۱.    
۷. مامقانی، عبدالله، مقباس الهدایه، ج۳، ص۱۷.
۸. مازندرانی، محمد بن اسماعیل، منتهی المقال، ج۱، ص۴۸.    
۹. صدر، سیدحسن، نهایة الدرایه، ص۱۰۲.
۱۰. مشکینی، ابوالحسن، وجیزة فی علم الرجال، ص۷۳.    


منبع

[ویرایش]

پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «شاعر»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۹/۲۸.    


رده‌های این صفحه : اصطلاحات حدیثی




جعبه‌ابزار